بسم اللَّه الرحمان الرحيم « اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ » « 1 » ؛ « خداوند نيكوترين سخن را نازل كرد . » به نظر مىرسد كه كهن‌ترين دانش هم‌زاد با نزول قرآن ، دانش تفسير باشد . اين علم ، عهده‌دار حل نكات مشكل و بيان موارد مبهم يا مجمل قرآن است . نياز به تفسير از آن‌جا پيدا شد كه اين كتاب ، بالاترين مرجع تشريع و تنظيم برنامه‌هاى زندگى قرار گرفت . تفسير در آن روزگار ، منحصر به مراجعه به شخصيت‌هايى شايسته بود ؛ يعنى پيامبر بزرگوار ، بزرگان صحابه و تابعان و عترت پاك حضرت ، از اين رو تنها تكيه‌گاه در تفسير ، روايات نقل شده از منابع مورد اعتماد بود . ابن عباس ، يكّه‌تاز عرصهء قرآن و ترجمان آن ، پيوسته به آن دسته از صحابه كه احتمال مىداد بخشى از تفسير و سخنان رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نزدشان است ، مراجعه مىكرد . او درِ خانهء انصار و مهاجرانى مىرفت كه دانشى از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در اختيار داشتند . اگر يكى از آنان را خوابيده مىيافت ، منتظر او مىماند تا بيدار شود و گاه ، سوزش بادهاى گرم و سوزان را تحمل مىكرد . بدين سان ، وى علومى را كه در روزگار حيات پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به علت خردسالىاش از دست داده بود ، بازمىجست .

--> ( 1 ) . زمر ( 39 ) 23 .