طوفانى بر شما وزيده است كه از غرق شدن بترسيد ؟ » گفت : « آرى . » حضرت پرسيد : « آيا شده است كه از مركب و كشتىبانان نوميد گردى ؟ » گفت : « آرى . » حضرت پرسيد : « آيا درون خود را جست‌وجو كرده‌اى كه در آن حالت ، چه كسى تو را نجات مىدهد ؟ » گفت : « " آرى . » فرمود : « او همان خداى سبحان و تعالى است . خداوند فرمود : « ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلَّا إِيَّاهُ » « 1 » ؛ « ثُمَّ إِذا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَإِلَيْهِ تَجْئَرُونَ » « 2 » . » « 3 » * * * وجه چهارم ، ترجيح دارد و در اين باره از امامان اهل بيت عليهم السلام روايت نقل شده است . [ 1 / 306 ] صدوق با سند متصل خود به امام ابو محمد حسن بن على عسكرى عليه السلام در تفسير بسمله ، روايت كرده است كه حضرت فرمود : « اللَّه كسى است كه هر مخلوق هنگام نياز و سختى و آن گاه كه اميد از غير او بُريده شود و ديگر اسباب ، همگى ، ناكارآمد افتد ، به او پناه برد . » [ 1 / 307 ] آن گاه امام عليه السلام به حديث جدّش ، امام صادق عليه السلام استشهاد كرد كه مردى از حضرت خواست وى را بر خدا ره نمايد كه او چيست ؟ امام فرمود : « اى بندهء خدا ، آيا هيچ گاه سوار كشتى شده‌اى ؟ » گفت : « آرى . » فرمود : « آيا كشتى شكسته است ؛ به گونه‌اى كه هيچ كشتى ديگرى نباشد كه تو را نجات دهد و شنا برايت سودى نبخشد ؟ » گفت : « آرى . » فرمود : « آيا در آن جا ، بر دلت خطور كرد كه چيزى مىتواند تو را از اين گرفتارى برهاند ؟ » گفت : « آرى . » امام صادق عليه السلام فرمود : « آن ، همان خداست . آن جا كه نجات دهنده‌اى نيست ، توان نجات دادن را دارد و آن جا كه فريادرسى نيست ، به فرياد مىرسد . » « 4 »

--> ( 1 ) . اسراء ( 17 ) 67 : « هر كه را جز او مىخوانيد ، ناپديد [ و فراموش ] مىگردد . » ( 2 ) . نحل ( 16 ) 53 : « آن گاه چون آسيبى شما را رسد ، به سوى او روى مىآوريد [ و مىناليد ] . » ( 3 ) . ربيع الابرار ، ج 2 ، ص 48 ؛ تفسير البرهان ، ج 1 ، ص 109 و 110 . ( 4 ) . المعانى ، ص 4 و 5 . نيز بنگريد به : تفسير امام ، ص 21 و 22 .