الشيخ محمد هادي معرفة (مترجم: ايروانى)
458
التفسير الأثرى الجامع (تفسير اثرى جامع) (فارسى)
[ 1 / 273 ] عياشى با سند خود به ابو حمزه از امام باقر عليه السلام روايت كرده است : « با كرامتترين آيه در كتاب خدا ، « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » را دزديدند . » « 1 » [ 1 / 274 ] صدوق با سند خود از امام رضا عليه السلام از پدرانش از على عليهم السلام روايت كرده : « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » آيهاى از فاتحة الكتاب است و اين سوره هفت آيه دارد كه كامل كنندهء آن ، « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » است . » « 2 » [ 1 / 275 ] بيهقى در الشعب ، از عبد اللَّه بن عمر روايت كرده است كه وى در نماز « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » را مىخواند و هنگامى كه سوره را به پايان مىبرد ، آن را قرائت مىكرد و مىگفت : براى خواندن ، در مصحف نوشته شده است . » « 3 » [ 1 / 276 ] طبرانى در الاوسط ، دارقطنى و بيهقى از نافع روايت كردهاند كه عبد اللَّه بن عمر در آغاز نماز ، « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » را در امّ القرآن و سورهء پس از آن قرائت مىكرد و مىگفت كه آن را از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم شنيده است . « 4 » [ 1 / 277 ] ابو داوود ، ترمذى ، دارقطنى و بيهقى از ابن عباس روايت كردهاند كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نمازش را با « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » آغاز مىكرد . « 5 » [ 1 / 278 ] صدوق با سند خود به اميرمؤمنان عليه السلام در ضمن حديثى بلند ، روايت كرده است : به امير مؤمنان عليه السلام گفته شد : « اى اميرمؤمنان ، از « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » ما را آگاه كن كه آيا از فاتحة الكتاب است ؟ » فرمود : « آرى ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم آن را مىخواند و يك آيهء فاتحة الكتاب مىشمرد و مىفرمود : فاتحة الكتاب همان سبع مثانى است . » « 6 »
--> ( 1 ) . عياشى ، ج 1 ، ص 33 . ( 2 ) . العيون ، ج 1 ، ص 270 ، وى آن را به صورت طولانى روايت كرده است ؛ امالى ، ص 240 و 241 ، در حديثى طولانى . ( 3 ) . الدرّ ، ج 1 ، ص 20 ؛ الشعب ، ج 2 ، ص 439 و 440 . ( 4 ) . الدرّ ، ج 1 ، ص 22 ؛ الاوسط ، ج 1 ، ص 257 ؛ دارقطنى ، ج 1 ، ص 304 ؛ بيهقى ، ج 2 ، ص 48 ؛ مجمع الزوائد ، ج 2 ، ص 109 . ( 5 ) . الدرّ ، ج 1 ، ص 21 ؛ ترمذى ، ج 1 ، ص 155 ؛ دارقطنى ، ج 1 ، ص 303 ؛ بيهقى ، ج 2 ، ص 47 . ( 6 ) . العيون ، ج 1 ، ص 269 و 270 ؛ امالى ، ص 240 ؛ بحار الانوار ، ج 89 ، ص 227 .