آيه ، با فضيلت‌ترين آنهاست . " » « 1 » [ 1 / 262 ] ابو عبيد ، ابن مردويه و بيهقى در الشعب ، از ابن عباس روايت كرده‌اند كه وى گفت : « مردم از آيه‌اى در كتاب خدا غفلت ورزيدند كه تنها بر پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نازل شد - البته بر سليمان بن داوود نيز نازل شد - و آن ، « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » است . » « 2 » [ 1 / 263 ] سعيد بن منصور در سنن خود ، ابن خزيمه در كتاب بسمله و بيهقى از ابن عباس چنين نقل كرده‌اند : « همانا شيطان عظيم‌ترين آيهء قرآن را از اهل قرآن دزديد ؛ يعنى « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » . » عبارت ياد شده از بيهقى است . « 3 » [ 1 / 264 ] ابن ضريس از ابن عباس روايت كرده است : « « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » يك آيه است . » « 4 » [ 1 / 265 ] دارقطنى و بيهقى از ابو هريره روايت كرده‌اند : « پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم هنگامى كه امامت جماعت مردم را بر عهده داشت ، قرائت را با « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » آغاز مىكرد . » ابو هريره گويد : « [ بسم اللَّه ] آيه‌اى از كتاب خداست . هنگام قرائت فاتحة الكتاب ، آن را بخوانيد ؛ چرا كه آيهء هفتم است . » « 5 » [ 1 / 266 ] دارقطنى و بيهقى در سنن ، با سندى صحيح از عبد خير روايت كرده‌اند كه وى گفت : « از على عليه السلام دربارهء سبع مثانى پرسيده شد ؛ فرمود : « الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » . به حضرت گفته شد : اين سوره كه شش آيه دارد ! فرمود : « بِسْمِ اللَّهِ

--> ( 1 ) . التهذيب ، ج 2 ، ص 289 ؛ نور الثقلين ، ج 1 ، ص 8 . ( 2 ) . الدرّ ، ج 1 ، ص 20 ؛ فضائل القرآن ، ص 115 ، با اندكى اختلاف ؛ الشعب ، ج 2 ، ص 437 و 438 ، با اختلافى اندك . ( 3 ) . بيهقى ، ج 2 ، ص 50 ؛ الدرّ ، ج 1 ، ص 20 . ( 4 ) . الدرّ ، ج 1 ، ص 20 ؛ ابو الفتوح ، ج 1 ، ص 44 ، وى اين روايت را از گروهى نقل كرده است ؛ از جمله ابو عبيده ، عطاء ، زهرى و عبد اللَّه بن مبارك ؛ ابن كثير ، ج 1 ، ص 17 ، وى اين روايت را از بسيارى نقل كرده ؛ از جمله على عليه السلام و ابن عباس . ( 5 ) . الدرّ ، ج 1 ، ص 12 ؛ دارقطنى ، ج 1 ، ص 305 ؛ بيهقى ، ج 2 ، ص 47 .