بسمله ؛ آيه‌اى قرآنى در آغاز هر سوره و در خود سورهء حمد [ 1 / 244 ] همان گونه كه از امام باقر عليه السلام نقل شد ، با كرامت‌ترين آيه در كتاب خدا ، « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » است . « 1 » [ 1 / 245 ] عياشى با سند خود به عيسى بن عبد اللَّه از پدرش از جدّش از على عليه السلام روايت كرده است كه به حضرت خبر رسيد گروهى از مردم « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » را جدا مىكنند . حضرت فرمود : « اين ، آيه‌اى از كتاب خداست كه شيطان آن را از يادشان برده است . » « 2 » [ 1 / 246 ] ثعلبى با سند خود به ابو هريره چنين روايت كرده است : « همراه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در مسجد بودم كه مردى براى خواندن نماز ، وارد شد . وى نماز را شروع كرد و پس از استعاذه ، گفت : « الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » . پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آن را شنيد و فرمود : " اى مرد ، نمازت را باطل كردى . آيا نمىدانى كه « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » جزو حمد است ؟ هر كه آن را نخواند ، آيه‌اى را رها كرده است و هر كس آيه‌اى را ترك كند ، نمازش را باطل ساخته است . " » « 3 » [ 1 / 247 ] نيز وى از على عليه السلام روايت كرده است كه هرگاه سوره را در نماز آغاز مىكرد ، « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » را مىخواند و مىگفت : « هر كس آن را نخواند ، [ نمازش را ] ناقص كرده است . » نيز مىگفت : « اين آيه كامل كنندهء سبع مثانى است . » « 4 » [ 1 / 248 ] هم‌چنين ثعلبى از طلحة بن عبيد اللَّه از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده است : « هر كس « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » را ترك كند ، آيه‌اى از كتاب خدا را ترك كرده است . در شمار آيات امّ الكتاب ، « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » بر من نازل شد . » « 5 »

--> ( 1 ) . عياشى ، ج 1 ، ص 33 . در حديث شمارهء 1 / 191 گذشت . ( 2 ) . همان ، ص 35 . ( 3 ) . ثعلبى ، ج 1 ، ص 104 ؛ الدرّ ، ج 1 ، ص 21 ؛ ابو الفتوح ، ج 1 ، ص 47 و 48 . ( 4 ) . ثعلبى ، ج 1 ، ص 104 ؛ كنز العمّال ، ج 2 ، ص 297 . ( 5 ) . ثعلبى ، ج 1 ، ص 104 ؛ كنز العمّال ، ج 1 ، ص 566 ؛ ابو الفتوح ، ج 1 ، ص 48 .