ببنديد و درهاى طاعت را با بردنِ نام خدا بگشاييد . » « 1 » [ 1 / 144 ] عياشى با سند خود به حلبى چنين روايت كرده است : « از امام صادق عليه السلام دربارهء پناه بردن از شيطان هنگام آغاز هر سوره پرسيدم . حضرت فرمود : " آرى ، از شيطان رانده شده به خدا پناه ببر . " » « 2 » [ 1 / 145 ] صدوق از ابو احمد ، هانى بن محمد بن محمود از پدرش با سندى مرفوع از امام موسى بن جعفر عليه السلام روايت كرده است كه امام عليه السلام در حضور هارون‌الرشيد ، هنگام استشهاد به آياتى از قرآن ، استعاذه كرد و بسم اللَّه گفت ، سپس آيه را تلاوت كرد . . . فرمود : « أعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم . بسم اللَّه الرّحمان الرّحيم . « وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ وَ أَيُّوبَ وَ يُوسُفَ وَ مُوسى وَ هارُونَ . . . وَ زَكَرِيَّا وَ يَحْيى وَ عِيسى . . . » « 3 » . » امام عليه السلام آيات ياد شده را شاهد بر اين مطلب آورد كه ذرّيه بر فرزند دختر نيز صدق مىكند . « 4 » آيهء « فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ . . . » « 5 » ؛ يعنى هرگاه آهنگ قرائت آن را كردى ؛ هم‌چون آيهء « إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً » « 6 » ؛ يعنى هرگاه آهنگ نجوا با او كرديد . نيز مانند آيهء « إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ . . . » « 7 » ؛ يعنى هرگاه اراده كرديد به نماز برخيزيد . « 8 » * * * امر به استعاذه هنگام تلاوت قرآن ، ظهور در وجوب دارد و دست كم ، تأكيد استحباب را مىرساند . شيخ ابو جعفر طوسى گويد : « استعاذه هنگام تلاوت ، بىهيچ خلاف ، مستحب غير واجب است . » « 9 »

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 89 ، ص 216 ؛ الدعوات ، ص 52 . ( 2 ) . عياشى ، ج 2 ، ص 292 . ( 3 ) . انعام ( 6 ) 84 و 85 . ( 4 ) . العيون ، ج 1 ، ص 18 . ( 5 ) . نحل ( 16 ) 98 . ( 6 ) . مجادله ( 58 ) 12 . ( 7 ) . مائده ( 5 ) 6 . ( 8 ) . طبرسى گويد : « معنايش اين است : هرگاه اراده كرديد به نماز بايستيد . » ( مجمع البيان ، ج 3 ، ص 282 ) . ( 9 ) . التبيان ، ج 1 ، ص 425 .