من است و بنده‌ام مىتواند هر گونه درخواست كند . » « 1 » [ 1 / 137 ] طبرى از صالح بن مسمار مروزى از زيد بن حباب از عنبسة بن سعيد از مطرف بن طريف از سعد بن اسحاق بن كعب بن عجره از جابر بن عبد اللَّه انصارى روايت كرده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « خداوند فرمود : نماز را بين خود و بنده‌ام تقسيم كردم و او مىتواند هر گونه درخواست كند . هنگامى كه بنده بگويد : « الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » ، خداوند مىفرمايد : بنده‌ام مرا ستود . آن گاه كه بگويد : « الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » ، خداوند مىفرمايد : بنده‌ام مرا ثنا گفت . هنگامى كه بگويد : « مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ » خداوند مىفرمايد : بنده‌ام مرا تمجيد كرد . اين براى من است و ادامهء سوره ، از اوست . » « 2 » [ 1 / 138 ] ابن ضريس در فضائل القرآن و بيهقى در الشعب ، از انس از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده‌اند كه حضرت فرمود : « خداوند در بين نعمت‌هايى كه بر من منت نهاد ، فرمود : من فاتحة الكتاب را به تو دادم كه از گنج‌هاى عرش من است . آن گاه آن را بين خود و تو ، به دو نيم تقسيم كردم . » « 3 » [ 1 / 139 ] طبرانى در الاوسط ، از ابىّ بن كعب روايت كرده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فاتحة الكتاب را قرائت كرد ، سپس فرمود : « پروردگارتان فرمود : فرزند آدم ، هفت آيه را بر تو نازل كردم ؛ سه آيه براى من ، سه آيه از آنِ تو و يكى [ مشترك ]

--> ( 1 ) . الدرّ ، ج 1 ، ص 18 ؛ موطّأ ، ج 1 ، ص 84 و 85 ؛ فضائل القرآن ، ص 119 ؛ المصنّف ، ج 1 ، ص 396 ؛ مسند احمد ، ج 2 ، ص 285 ؛ مسلم ، ج 2 ، ص 9 ؛ ابو داوود ، ج 1 ، ص 189 ؛ ترمذى ، ج 4 ، ص 269 و 270 . وى گويد : « حديث ، حسن است . » ؛ نسائى ، ج 1 ، ص 316 ؛ ابن ماجه ، ج 2 ، ص 1243 و 1244 ؛ طبرى ، ج 1 ، ص 127 ؛ ابن حبّان ، ج 5 ، ص 84 ؛ دارقطنى ، ج 1 ، ص 309 و 310 ؛ بيهقى ، ج 2 ، ص 38 ؛ ابن كثير ، ج 1 ، ص 12 . ( 2 ) . الدرّ ، ج 1 ، ص 19 ؛ طبرى ، ج 1 ، ص 138 ؛ ابن ابى حاتم ، ج 1 ، ص 28 ، در اين نسخه ، به جاى « حمدنى عبدى » ، « مدحنى عبدى » آمده و جملهء « ثم قال : هذا لى و له ما بقى » در آن نيامده است ؛ بغوى ، ج 1 ، ص 79 ، در اين نسخه ، روايت به صورت طولانى گزارش شده است ؛ كنز العمّال ، ج 7 ، ص 288 و 289 . ( 3 ) . الدرّ ، ج 1 ، ص 16 ؛ الشعب ، ج 2 ، ص 448 ؛ كنز العمّال ، ج 1 ، ص 558 .