بى ترديد ، اين حديث از ساخته‌هاى كسانى است كه در بدنام نمايى اسلام مىكوشند . ابن مبارك دربارهء اين حديث ابىّ ، به درستى مىگويد : « به گمانم ، ملحدان آن را جعل كرده‌اند . » « 1 » شگفت آن كه در اين خبر ، نامى از سورهء بقره نيست و شايد با وجود بزرگىِ حجم اين سوره ، از آن غفلت شده يا فراموش گرديده و از ياد جاعل اين خبر رفته است ؛ ليك خبر ديگرى وجود دارد كه اين جاى خالى را با دروغى شگفت‌تر و سخيف‌تر پُر كرده است :

--> هر كس سورهء ابراهيم و حجر را بخواند ، ده حسنه پاداش داده مىشود ؛ به شمار بت‌پرستان و كسانى كه بت نپرستيدند ( ثعلبى ، ج 5 ، ص 304 ؛ مجمع البيان ، ج 6 ، ص 55 ) ؛ هر كس سورهء مريم را بخواند ، ده حسنه پاداش داده مىشود ؛ به تعداد تصديق كنندگان زكريا و تكذيب كنندگان او و يحيى و مريم و عيسى و موسى و هارن و ابراهيم و اسحاق و يعقوب و اسماعيل و به تعداد هر كس كه براى خدا فرزندى خواند و به تعداد هر كس كه براى او فرزندى نخواند ( ثلعبى ، ج 6 ، ص 205 ؛ مجمع البيان ، ج 6 ، ص 397 ) ؛ هر كس سورهء فرقان را بخواند ، روز قيامت در حالى برانگيخته مىشود كه [ در همان لحظه ] ايمان پيدا مىكند كه « قيامت به طور حتم مىآيد ؛ ترديدى در آن نيست و اين كه خداوند مردگان در گورها را مبعوث مىكند » ( ثعلبى ، ج 7 ، ص 122 ؛ مجمع البيان ، ج 7 ، ص 278 ) ؛ هر كس سورهء صافات را بخواند ، به تعداد هر جنّ و شيطان پاداش مىگيرد ؛ ( ثعلبى ، ج 8 ، ص 138 ؛ مجمع البيان ، ج 8 ؛ ص 293 ) ؛ هر كس سورهء نوح را قرائت كند ، از مؤمنانى خواهد بود كه دعوت نوح را درك كرده‌اند ( ثعلبى ، ج 10 ، ص 43 ؛ مجمع البيان ، ج 10 ، ص 130 ) ؛ هر كس سورهء مرسلات را بخواند ، نوشته مىشود كه از مشركان نيست ( ثعلبى ، ج 10 ، ص 108 ؛ مجمع البيان ، ج 10 ، ص 227 ) ؛ هر كس سورهء انفطار را بخواند ، خداوند به شمار قبرها ، حسنه‌اى به او مىدهد ( ثعلبى ، ج 10 ، ص 145 ؛ مجمع البيان ، ج 10 ، ص 283 ) ؛ هر كس سورهء عاديات را بخواند ، ده حسنه پاداش مىگيرد ؛ به تعداد هر كس كه در مزدلفه بيتوته كرده است ( ثعلبى ، ج 10 ، ص 268 ؛ مجمع البيان ، ج 10 ، ص 421 ) ؛ هر كس سورهء تبّت را بخواند ، اميدوارم خداوند بين او و ابو لهب را در يك خانه جمع نكند ( ثعلبى ، ج 10 ، ص 323 ؛ مجمع البيان ، ج 10 ، ص 474 ) . نيز ديگر ياوه سرايىهايى كه به شوخى شبيه‌تر است ؛ سخنانى كه از گفتار بديع و فصيح پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به دور است . ( 1 ) . بنگريد به : الموضوعات ، ج 1 ، ص 239 و 240 .