سيد حسن آصف آگاه
24
سوشيانت منجى ايرانويج (منجى و آخر الزمان در ادبيات پيگويانه زرتشتى با مقدمه استاد پروفسور كريستين بونو) (فارسى)
پيدايى سوشيانس و چون روزگار اوشيدرماه به سر شود ، دختران بروند بر آب كانفسه نشينند . دخترى باشد كه نام او « اردد بد » 47 باشد ، از آن آب آبستن شود . و چون نه ماه برآيد ، سياوشانس از وى بزايد . و چون سى ساله شود ، به همپرسگى اورمزد وه افزونى رسد . و سى شبانهروز خورشيد در ميان آسمان بايستد و فرونشود . و مردمان بدانند كه ديگرباره شگفتى پديدار خواهد شدن . پس سياوشانس بيايد و مردم به يكبارگى دين مازديسنان بپذيرند و هر جايگاهى كه منافقى يا اشموغى باشد نيست شود و همه مردمان به يكبارگى بر دين به مازديسنان بايستند . پس ايزد تعالى به قدرت خويش اهرمن را نيست كند . و سياوشانس فرمايد تا يزشن كند . - به گاه اوشهن ساخته گرداند كه بامداد باشد ؛ گاه هاون گيرد و مردم همه جمع باشند . به گاه هاون حركت و جنبش تمام برد ؛ پديدار آيد ؛ - و چون نماز پيشين باشد همه زنده شوند و خرم و بانشاط باشند . و بعد از آن نماز ، ديگر شب نباشد . مردمان همه به نزديك دادار اورمزد باشند و جمله دين بپذيرند . پاكيزه شوند و از همه بلاها و دردها برهند . كىخسرو و گيو و طوس و پشوتن و سام و نريمان و جمله اهوشان [ - بىمرگان ، جاودانان ] آنجا حاضر باشند . 48 پىنوشتها :