بخش هشتم : آخر هزاره شرح و بسط ادوار جهانى و توصيف اوضاع جهان و گذر ايام در آخر الزمان و روزگار سختى كه پايان هردوره و به عبارتى در طول هزاره‌ها بر مردمان مىگذرد ، جزيى تفكيك‌ناپذير از ادبيات پيش‌گويانه و يا « ادبيات بدزمانگى » است ، كه در ادبيات دينى اديان جهان و نيز آثار فارسى ميانه و فارسى نو در منابع زرتشتى نمونه‌هايى دارد كه چنان‌كه تاكنون گذشت و با متون آنها به تفصيل آشنا شديم ، مشهورترين آنها زند بهمن يسن ، جاماسپ‌نامه ، زراتشت‌نامه و صد در بندهش است . روايت زند بهمن يسن و جاماسپ‌نامهء فارسى در روايات داراب هرمزديار ( 2 / 86 به بعد ) نقل شده كه خود با روايت آخر هزاره در دست‌نويس م . او 29 1 شباهت بسيار دارد . « آخر هزاره » عنوان قطعه‌اى است در دست‌نويس م . او 29 كه چنان‌كه از نامش پيداست ، همانند روايت زند بهمن يسن و ديگر روايات از اين دست ، در توصيف زمانه و شرح چگونگى هزاره‌ها و به‌طور كلى اوضاع جهان و مردمان در آخر الزمان است . اين قطعه ( آخر هزاره ) ، فاقد زبان سليس و پاكيزهء روايت زند بهمن يسن ، و طبعا كوتاه‌تر از آن است ، اما نثرى روشن‌تر از ديگر قطعه‌هاى انشايى دست‌نويس م . او 29 دارد . « هنگام مقايسهء زبان « آخر هزاره » با روايات داراب هرمزديار ، در آن بخش‌هايى كه باهم بسيار هماننداند ، مىتوان افزايه‌هايى در روايت اخير ديد كه