گروه تشيّع و تسنّن بر مشروع بودن توسّل ، علاوه بر اين ، توسّل از سنّت‌هاى رسولان و سيره صالحان است . ثانيا : همانا اگر توسّل همان عبادت باشد ، هيچ تفاوتى بين توسّل به زنده و بين توسّل به مرده نيست . شرك در تمام موارد شرك است و قابل تخصيص نيست . چنان كه ظلم هميشه و در تمام موارد ظلم است و هرگز تخصيص نمىخورد . بنابر اين وجهى ندارد كه توسّل را در حال حيات جايز و در حال ممات جايز نشماريم . و اگر اشكال در حال ممات اين باشد كه ميّت قدرت بر چيزى ندارد ، پاسخش روشن است به اين كه پيامبران و اولياء ( احياء عند ربهم يرزقون ) و براى آنها منزلت و شأن بزرگى در نزد خدا هست . و براى دوستانشان و آنانى كه توسّل مىجويند ، طلب آمرزش مىكنند . ثانيا : آنچه در كشف الارتياب بيان شده از اين كه علّت در توسّل به اولياء خدا آشكار است و آن عبارت از مقام و منزلت آنها در نزد خدا است . سپس توسّل به هر صاحب مقام و منزلتى در نزد خدا را شامل مىشود ، زيرا چنين شخصى مطيع خداى متعال است . و امورى كه به علّت آنها استنباط شده باشد از قاعدهء قياس خارج شده و به منصوص العلة ملحق مىگردد ، و علّت در مورد توسّل به اولياء قطعى