است و آن منزلت و مقامى است كه براى آنها در پرتو قرب و طاعت خدا حاصل شده است . و روشن است كه بين خدا و بين هيچ فردى سازش وجود ندارد و اين كه گرامىترين بندگان نزد خدا با تقواترين آنها است و هيچ فردى جز به تقوا بر ديگرى برترى ندارد « 1 » . رابعا : همانا ابن تيميّه اگر راه احتياط را در پيش گرفته بود هرگز به كفر و شرك توسّل جوينده حكم نمىكرد ، تا اين كه باعث شود وهابيّون از او پيروى كرده و مسلمانان را تكفير كنند ، خون و اموال و عرض و آبروى آنها را حلال بشمارند ، آن هم به مطلبى كه خداوند آن را موجب كافر شدن قرار نداده است . و اين بىاحتياطى نه تنها كوتاهى در فهم واقعيت است ، بلكه اخلال در نظام اسلامى و حرام قرار دادن حلالى است كه خداوند مردم را به آن دعوت كرده است . و از شرّ نفسمان به خدا پناه مىبريم . [ 4 - شبهه ابن تيميّه در درخواست از مردگان ] 4 . آنچه از ابن تيميّه حكايت شده اين است كه گفته است : گاهى نزد قبر ميّت رفته و او را مخاطب قرار مىدهند ، يا فرد

--> ( 1 ) . كشف الارتبات ، ص 306 .