اقدّمه بين يدى حاجتى » و اين كه بگويد « أسألك بفلان ، يا به حق فلان يا بحقه عليك ، يا بجاهه عندك ، يا ببركته ، يا بحرمته عندك و يا اين كه با اين عبارت مىگويد : أقسمت عليك ، يا أقسم عليك بفلان و . . . و همچنين به شخصى كه ولىّ خدا است بگويد : أسألك أن تستغفر لى يا تشفع لى زيرا تمام اين عبارات به يك معنا باز گردانده مىشود و آن وسيله و واسطه بين خود و خداى متعال قرار دادن است . بدان جهت كه نزد خداى متعال داراى منزلت و كرامت است . و اين مصداق همان « ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ » است . و در قرار دادن چنين وسيله‌اى پرستش غير خدا نيست تا شرك در عبادت بر آن صدق كند . آن‌گونه كه در آن توهّم استقلال نيست تا مصداق شرك ذاتى باشد يا شرك افعالى شامل آن شود . * * *