از مصاديق « ابتغاء الوسيله » هست به همين نحو در مقام درخواست حاجات از خدا ، امام را واسطه قرار دادن ، از مصاديق آن است . بنابر اين مقصود « آيه » روشن است و آن مطلوب بودن تحصيل چيزى است كه واسطه در تقرّب به خدا ( با تمام اقسام و مصاديقش ) باشد . طلب وسيله براى تقرّب به خدا اختصاص به گروهى خاص از مردم ندارد بلكه تمام گروههاى از مردم و افراد بايد در طلب وسيله باشند زيرا كه همه محتاج و نيازمند به آن هستند ، يا بدان جهت كه در نفس خويش كوتاهى در عمل و ناتوانى را احساس مىكنند و يا بدان جهت كه در پيمودن عالىترين راه محتاج و نيازمندند ؛ بلكه به طور كلى يافتن نشانه‌هاى دين بدون واسطه ممكن نيست . بنابر اين همگان به نحوى محتاج به توسّل هستند . آن گونه كه روايات رسيده از ائمه اطهار عليهم السّلام بر اين مطلب گواهى مىدهد . « همانا رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به خدا متمسّك مىشد ، و ما به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله تمسّك مىجوئيم و شما به ما تمسّك كنيد . » « 1 »

--> ( 1 ) . التوحيد ، ج 1 ، ص 165 ( احاديث بعد از آن را ملاحظه كن ) . جماعة