برسند ، خواه آن وسيله از اعمال ( فعل و ترك ) و خواه اخلاق ( كسب فضايل و نفى رذايل ) باشد . با بيان گذشته احتمال مىرود منظور [ از آيه ] اين باشد كه رشته خويش را با واسطه [ به خدا ] پيوند دهيد زيرا هيچ كسى بدون واسطه قادر به تقرّب به خدا نيست . پس فردى كه شأنيّت نزديك شدن به خدا را بدون واسطه ندارد ، بخواهد بدون واسطه تقرّب جويد ، مىافتد و سقوط مىكند و پيش از اين متذكّر شديم كه طفره باطل است . پس توسّل جستن به رشته پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و وصىّ عليه السّلام لازم و ضرورى است . بلكه در زمان غيبت [ ولى عصر ( عج ) ] توسّل جستن به رشته آنانى كه منصوب [ از جانب حجّت خدا ] هستند ، لازم است . . . « 1 » » . خلاصه اين كه آيه كريمه رعايت دو مطلب را در فلاح و رستگارى لازم و ضرورى مىداند . 1 . تقوا 2 . وسيله‌اى را جهت تقرّب به خدا ( به معناى عام آن ) طلب كردن . جمله « وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ » از باب ذكر عام بعد از خاص است . چنان كه جمله « جاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ » از باب ذكر خاص بعد از عام است « 2 » . پس احكام را از امام فرا گرفتن

--> ( 1 ) . القرآن و العقل ، ج 1 ، صص 385 - 384 . ( 2 ) . بنابر اين « ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ » علاوه بر اين كه شامل تقوا و جهاد مىشود ، توسّل به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اوصياء و اولياء و منصوبين از نزد آنها را نيز شامل مىشود . ( م )