افزودن آن سبب مىگردد كه توسّل جوينده به خدا نزديك شود و چنين مطلبى مطلوب شارع است و داراى اهميّت خاصى است . آيه كريمه شامل فقهاء در زمان غيبت [ ولى عصر ( عج ) ] مىشود ، زيرا كه منصوب از جانب ائمه عليهم السّلام هستند و اشكالى نيست در اين كه فقيهان به سبب منصوب بودن از جانب ائمّه عليهم السّلام وسيلهء تقرّب به خداى متعال باشند . البته [ همان گونه كه ولايت‌شان در طول ولايت ائمه اطهار عليهم السّلام است ] توسّل به آنها هم يك امر طولى است نه عرضى و بعد از تمام بودن براهين انتصاب و نيابت ، مشمول آيه كريمه هستند ، چنان كه در كتاب تفسير « القرآن و العقل » در ذيل آيه مورد بحث بيان شده است كه اين آيه خطاب به ايمان آورندگان است ، ( زيرا ) به سبب تقوا و تبديل شدن ايمان علمى به ايمان عينى ، براى مؤمن آشكار مىشود كه نگهدارنده از تمام بديها خداى متعال است ، چنان كه در چندين مورد متذكر اين مطلب شده‌ايم . و يا امر به ترس از خدا ( در آيه ) بدان جهت است كه ( اهل ايمان ) به واجبات عمل كنند و محرّمات را ترك گويند ، و با طلب كردن وسيله‌اى كه مورد رضايت و خشنودى خداست به خدا