الْأَطْعِمَةِ « 1 » « اگر مىخواستم مىتوانستم با عسل پاك و از مغز گندم و بافته‌هاى ابريشم براى خود غذا و لباس فراهم آورم ، اما هيهات كه هواى نفس بر من چيره گردد و حرص و طمع مرا وا دارد كه طعام‌هاى لذيذ را برگزينم . » زهد حضرت سويدبن غفله مىگويد : روزى نزد امام على عليه السلام رفتم ، ديدم در خانه جز حصير كهنه‌اى كه بر آن نشسته است فرشى ندارد . عرض كردم : اى اميرمؤمنا ! مگر شما سلطان و حاكم مسلمانان نيستيد ؟ مگر همهء بيت المال در اختيار شما نيست ؟ نمايندگان دولتها نزد شما مىآيند در حالى كه منزل شما خالى است و جز اين حصير چيز ديگرى نيست . ! حضرت فرمود : اى سويد ! خردمند در خانهء گذر اثاثيه نمىنهد و حال آنكه خانهء هميشگى پيش روى ماست و ما زندگى و اساس خود را به آنجا فرستاده‌ايم و به زودى به آن خانه منتقل مىشويم . « 2 » رسيدگى به محرومان روزى از روزهاى گرم تابستان امير مؤمنان عليه السلام در سايهء ديوارى انتظار مىكشيد . « سعدبن قيس همدانى » كه از آنجا عبور مىكرد امام را ديد نزديك آمد و عرض كرد : يا اميرمؤمنا در اين روز گرم چرا از منزل بيرون آمده و اينجا نشسته‌اى ؟ حضرت فرمود : بيرون آمده‌ام تا مظلومى را يارى كنم و به فرياد درمانده‌اى برسم . در همان وقت زن جوانى آشفته حال و مضطرب خود را به امام رسانيد و عرض

--> ( 1 ) - نهج البلاغه : نامه 45 . ( 2 ) - دانشنامهء امام على عليه السلام : ج 11 ، ص 198 .