اعتياد ، فساد اخلاقى و تهاجم همه جانبهء اجانب و نشانه گرفتن تيرهاى تبليغاتى شان بسوى اسلام اين امنيّت را سلب كرده است . فرزندان نيز همينطور هستند هيچ امنيّتى در راه آينده آنها وجود ندارد و با اندك غفلتى در پرتگاه هولناك سقوط قرار خواهند گرفت . اگر كسى بپرسد : اين وضع تا چه زمانى ادامه دارد ، و آيا روزگارى مىآيد كه ما و مردم در حفظ دين و معنويت خود در كمال آسايش قرار گيريم ؟ آيا زمانى مىآيد كه دست دشمنان و تيغ تيز تبليغاتى آنها كوتاه و كند شود و با با خيال راحت نگران نباشيم ؟ قرآن مىفرمايد بله چنين زمانى خواهد آمد ، آن زمان هم طولانى نيست و بالاخره باطل كه مانند كف روى آب است از بين خواهد رفت و مردم در سرتاسر دنيا امنيّت فرهنگى پيدا خواهند كرد . آنقدر اين وعده الهى مهم و حتمى است كه رسول گرامى اسلام مىفرمايد : لَوْلَمْ يَبْقِ مِنَ الدَّهْرِ الَّا واحدا لَبَعَثَ اللَّهُ رَجُلًا مِنْ اهْلِ بَيْتِى يَمْلأُ الارْضِ عَدْلًا كِما مُلِئَتْ جوراً « 1 » « اگر يك روز ديگر از روزگار باقى نمانده باشد ، سرانجام خداى متعال مردى از اهل بيت مرا خواهد فرستاد كه زمين را همانگونه كه از جور و پر شده است از عدل پر نمايد . » بالاخره چنين زمانى محقق خواهد شد ، و اهل ايمان سر انجام سكان دار كشتى اين دنيا خواهند شد ، و امنيّت تمام عالم را خواهد گرفت . براى رسيدن به اين دولت و جلو انداختن زمان آن ، لازم است كه فضاى تحقق آن را فراهم آوريم ؛ يعنى فرهنگ انتظار را از جان و دل بپذيريم و براى ظهور آماده شويم .

--> ( 1 ) - بحارالانوار : ج 36 ، ص 368 و كشف الغمّه : ج 2 ، ص 437 .