شايد بتوان گفت علّت اينكه پاسخ سلام ، شنيده نمىشود همين است . در احوالات عمربن خطاب و ابى بكر آمده است كه آنها به ملاقات حضرت زهرا عليها السلام آمدند ، حضرت آنها را نپذيرفت ، امّا آنها به امير مؤمنان عليه السلام متوسّل شدند و حضرت از دختر رسول خدا خواست تا اجازه ملاقات دهد . . . سرانجام آن دو وارد بر حضرت زهرا عليها السلام شدند و سلام كردند ، امّا حضرت جواب آنها را نداد و از هر طرفى كه سلام مىكردند حضرت روى خود را از آنان برمىگرداند . حضرت ضمن اين ملاقات از آنها پرسيد : شما را به خدا قسم مىدهم آيا از پدرم نشنيديد كه فرمود : فاطمه پاره تن من است ، هركس او را بيازارد مرا آزرده و هركس مرا بيازارد خدا را آزرده است ؟ گفتند : به خدا قسم كه شنيديم ، در اين هنگام حضرت زهرا عليها السلام آه جانسوزى كشيد و فرمود : خدايا ! تو شاهد باش كه اين دو مرا آزار دادند و من از آنان بيزارم . « 1 » بنابر اين هر سلامى جواب ندارد و آن بزرگوران جواب هر سلامى را نمىدهند . همانگونه كه گفته شد اهل بيت عليهم السلام در انحصار زمان يا مكان خاصى قرار ندارند و فرقى ميان حيات و مماتشان نيست . بنابراين سلام زائر به آن بزرگواران سلام زنده به مردگان نيست و آنان تمام حالات زائر را مىبينند و شاهد بر آنند . شاهد اين نكته مطالبى است كه در زيارت حضرت رضا عليه السلام بدان اشاره شده است كه زائر عرضه مىدارد : اشْهَدُ انَّكَ تَسْمَعُ كَلامِى وَ تَرُدَّ سَلامِى و تَشْهَدُ مَقامِى « شهادت مىدهم كه تو كلام مرا مىشنوى و سلام مرا پاسخ مىگويى و جايگاه مرا مىبينى » بنابر اين كسى كه سلام مىدهد و يكى از اهل بيت عليهم السلام را مورد خطاب قرار داده و مىگويد : السلام عليك يا . . . او سلامش را مىشنود و واجب است كه پاسخ آن را

--> ( 1 ) - علل الشرايع : ج 1 ، ص 187 و بحارالانوار : ج 43 ، ص 203 .