ولى اگر مقروض توانايى اداى دين خود را ندارد ، از نظر دين مبين اسلام تأكيد فراوانى شده كه بايد به او مهلت داد و چنين مهلتى در پيشگاه خداى متعال ثواب زيادى دارد . 2 . نكتهء ديگر اينكه در فقه اسلامى برخى از چيزها از مستثنيات دين و قرض شمرده شده است ، مثل خانه مسكونى كه استثناء شده است ، يعنى شخص طلبكار نمىتواند منزل شخصى فرد بدهكار را در عوض طلب خود باز پس گيرد يا او را مجبور به فروش كند . با توجه به دو نكته فوق به اين داستان توجه كنيد : « محمدبن ابى عمير » كه يكى از شاگردان برجستهء امام كاظم عليه السلام بود و در پارسايى و زهد سرآمد دوران خويش به حساب مىآمد ، شغل بزازى را پيشهء خود كرده بود و از اين راه كسب در آمد مىكرد . در احوالات اين شخصيّت برجسته نقل شده است كه بر اثر سعايت حسودان و دشمنان به دستور خليفه وقت به زندان افتاد ، از ايشان هزاران روايتى كه خود از دو لب معصوم شنيده بود يا با واسطه حفظ كرده بود را در كتابهايى نوشته بود كه هنگام دستگيرى توسط خواهرش در جايى محفوظ ماند ، اما وقتى از زندان آزاد شد و سراغ كتابها را گرفت ، با كمال تأسف ديد همه آن روايات از بين رفته است ، از اين رو ايشان به خاطر شخصيّت ممتاز و بى نظيرى كه داشت در فقه شيعه داراى اعتبار فراوانى است و روايات مرسله‌اى را كه نقل مىكند بسان روايات مسند قابل احترام مىدانند . اين شخصيّت ممتاز داراى برجستگىهاى فراوانى بوده است من جمله اين كه هارون الرشيد دستور داد او را شكنجه كنند تا نام شيعان مخلص را بگويد ؛ امّا او زير ضربات تازيانه سكوت اختيار كرد و دم باز نكرد . داستان مورد نظر اين است كه ايشان به يكى از مؤمنان مبلغ ده هزار درهم قرض