هشت درسى كه از حضرت آموخت امام صادق عليه السلام به يكى از شاگردان خود فرمود : تو از من چه آموختى ؟ عرض كرد : مولاى من ! هشت موضوع آموخته‌ام فرمود : بگو بدانم چيست ؟ عرض كرد : اوّل : اين كه در يافتم هر محبوبى در هنگام مرگ از حبيب خود جدا مىشود ، از اين رو ، همّ خود را مسروف چيزى كردم كه از من جدا نمىشود ، بلكه يار تنهايى من است و آن كار نيك است فرمود : نيكو گفتى به خدا ! دوم : اين كه مشاهده كردم برخى به تبار خود مىنازند و جماعتى به مال و فرزند در صورتى كه اينها افتخار نيست ، بلكه افتخار بزرگ را در اين سخن خداى تعالى يافتم كه انَّ اكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ اتْقاكُمْ بنابراين كوشش كردم تا نزد او گرامى باشم حضرت فرمود : نيكو گفتى به خدا ! سوم : اين كه هوسرانى و خوشگذرانى مردم را ديدم و اين فرمودهء خداى تعالى را نيز شنيدم : وَامّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسِ عَنِ الْهَوى فَانَّ الْجَنَّةَ هِىَ الْمَاْوى پس سعى كردم نفس را از هوس باز دارم ، تا بر طاعت خداى تعالى آرام و قرار گيرد . حضرت فرمود : نيكو گفتى به خدا ! . چهارم : اين كه ديدم هر كس به چيزى كه برايش ارزشمند است دست يابد ، در نگهدارى آن مىكوشد و اين سخن خداى سبحان را شنيدم مَنْ ذا الَّذى يُقْرِضُ اللّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ وَ اجْرٌ كَريمٌ و من دو چندان شدن را پسنديدم و محفوظتر از آنچه نزد خداست چيزى نديم ، بنابراين هر چيزى كه مىيافتم و برايم ارزشمند بود ، آن رابه خدا دادم تا براى زمانى كه بدان نياز دارم پس‌ازنداز شود . حضرت فرمود : نيكو گفتى به خدا ! . پنجم : اين كه ديدم مردم به رزق و روزى هم حسادت مىورزند و اين سخن خداى تعالى را شنيدم نَحْنُ قَسَمْنا بَيْنَهُم مَعيشَتَهُم فى الْحَياةِ الدُّنيا وَ رَفَعْنا بَعْضَهُم