فَوقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُم بَعْضاً سِخْرِيّاً وَ رَحْمَةُ رِبِّكَ خَيرٌ مِمّا يَجْمَعونَ بنابراين به هيچ كسى رشك نبردم و براى آنچه از دستم رفته افسوس نخوردم . حضرت فرمود : نيكو گفتى به خدا ! . ششم : اين كه ديدم مردم در اين سراى دنيا به يكديگر دشمنى و كينه مىورزند و اين سخن خداى تعالى را شنيدم انَّ الشَّيْطانُ لَكُم عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوّاً از اين رو به دشمنى باشيطان پرداختم و از دشمنى با غير او فارغ گشتم . حضرت فرمود : نيكو گفتى به خدا ! . هفتم : اين كه ديدم مردم در تحصيل روزى ، خود را به رنج و زحمت مىاندازند و اين سخن خداى تعالى را شيندم وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الانْسِ الَّا لِيَعْبُدونَ * ما ارِيْدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ وَ ما ارِيْدُ انْ يُطْعِمون * انَّ اللّهَ هُوَ الرَّزّاقُ ذو الْقُوَّةِ الْمَتينُ و دانستم كه سخن و وعدهء خدا راست است ، به وعدهء او اطمينان كردم و سخنش را پذيرفتم و به انجام وظيفه‌اى كه در قبال او دارم يعنى عبادت پرداختم ، و از به رنج افكندن خود در طلب روزى كه رساندنش را تضمين كرده است فارغ گشتم ، حضرت فرمود : نيكو گفتى به خدا ! . هشتم : اين كه ديدم عدّه‌اى به تندرستى خود تكيه مىكنند و گروهى به پول و ثروت فراوان خويش و جماعتى ديگر به امثال اين چيزها و سخن خداى تعالى را شنيدم و مَنْ يَتَّقِ اللّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيثُ لا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَ كَّلْ عَلَى اللّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ هر كس از خدا بترسد خداوند براى او خروج‌گاهى قرار دهد و از جايى كه گمانش را هم نمىبرد روزيش دهد و هركه به خدا تكيه و توكّل كند خداوند او را بس است . پس به خداوند تكيه كردم و تكيه‌ام به غير او از بين رفت . حضرت فرمود : واللهِ انَّ التَّوراةَ وَ الانجيلَ و الزَّبوزَ وَ الفُرقانَ و سائرَ الكُتُبِ تَرجِعُ الى هذهِ الثَّمانِ المَسائلِ