خوش داشتند حرمت مهمان كربلا از قول امام حسين عليه السلام نقل شده است كه فرمود : لَأَنْ أُطْعِمَ رَجُلًا مُسْلِماً أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أُعْتِقَ أُفُقاً مِنَ النَّاسِ قُلْتُ وَ كَمِ الْأُفُقُ فَقَالَ عَشَرَةُ آلافٍ « اگر يك برادر مسلمان را اطعام كنم ، ارزشش از آزاد كردن انسانهايى كه افق را پر كنند بيشتر است ، پرسيدند : افق چقدر است ؟ حضرت فرمود : به گنجايش 10 هزار نفر . » در حديث ديگرى آمده است كه گروهى از ياران جمع بودند ، شخصى يكى از همراهان امام عليه السلام را به مهمانى دعوت كرد ، اما او نپذيرفت ، حضرت فرمود : قُمْ فَلَيْسَ فِي الدَّعْوَةِ عَفْوٌ إِنْ كُنْتَ مُفْطِراً فَكُلْ وَ إِنْ كُنْتَ صَائِماً فَبَارِكَ « 1 » « برخيز و دعوتش را اجابت كن ، چرا كه در دعوت عذر خواهى وجود ندارد ، دعوت برادر مؤمن خود را بپذير ، اگر روزه نداشتى از غذايش بخور و اگر روزه داشتى مقدارى از غذايش را بردار و تبرك بجوى . » نتيجهء مهمان نوازى همچنين نقل شده است كه روزى امام حسين عليه السلام باگروهى از دوستان خود وارد باغ خود حضرت شدند كه در مدينه بود . حضرت غلامى داشتند كه نگهبان باغ بود و نامش « صافى » بود ، صافى از ورود امام و دوستانش اطلاع نداشت و در حال خوردن غذابود . حضرت و همراهان با كمال تعجب ديدند وى هر لقمه غذايى كه بر مىدارد يك

--> ( 1 ) - فرهنگ سخنان امام حسين عليه السلام : ص 78 ، حديث 29 .