مقدمه پس از اعجاز خداوند و خلقت ما سواه ، نوبت به بعثت پيامبران رسيد ، و او با قدرت بى انتهايش رسولانى از جنس بشر را براى نجاتشان فرستاد . يكى پس از ديگرى با عمرى كوتاه يا بلند ، به تبليغ پرداخته و سرانجام نوبت به آخرين آنان يعنى محمّد صلى الله عليه و آله رسيد . محمّدى كه حريص در هدايت بود « 1 » در دورانى پا به عرصهء نبوّت گذاشت كه همه ، حريص در ضلالت و گمراهى ، جهل و نادانى و شيفتهء شهوترانى و ميگسارى بودند . و او با تمام ندارى خود ، به ميدان دارائى ثروتمندان مستكبر جهان كفر برخاست . 23 سال رسالتش را با تمام خوشىها و ناخوشىها گذراند و همواره نجات ديگران را بر سختىها و مرارت‌هاى طاقت فرسا ترجيح داد . هنگامى كه على عليه السلام را به يمن فرستاد تا مردم آن ديار را هدايت كند ، قسم ياد كرد كه : اى على ! به خدا سوگند ! اگر فردى در اين سفر به دست تو هدايت شود ، براى تو بهتر است از آنچه خورشيد بر آن طلوع و غروب مىكند . « 2 » و پس از محمّد صلى الله عليه و آله درياى كرم حضرت حق به خروش آمد و نفْس و جان

--> ( 1 ) لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ . « يقيناً پيامبرى از جنس خودتان به سويتان آمد كه به رنج و مشقّت افتادنتان بر او دشوار است ، اشتياق شديدى به ( هدايت ) شما دارد و نسبت به مؤمنان رئوف و مهربان است . » سورهء توبه : آيهء 128 . ( 2 ) - كافى : ج 5 ، ص 28 ، حديث 4 .