خواهد بود . ج ) هر فرد يا گروهى كه سبقت گرفت و واجب را انجام داد ، همان گروه ثواب عمل را مىبرد . ثواب نيّت مال كسى است كه نيّت انجام واجب را داشته است . د ) اگر همه باهم واجب را انجام دادند ، همه مستحقّ ثواب هستند . مثل جواب سلام از سوى ده نفر ، نماز بر ميّت به جماعت و . . . از قبيل توارد دو يا چند علّت بر معلول واحد است كه مشتركا تأثير مىگذارند . و ما نمىتوانيم معلول را به يكى از آنها مستند كنيم . ضمنا هركدام ثواب كامل را مىبرند نه اينكه يك ثواب ميان همهء آنها تقسيم شود . ) و اگر همگان آن را واجب را ترك كنند ، همه معاقب خواهند بود ، چون بر همه واجب بود و همگى مخاطب به اين خطاب بودند . ( باز تشخيص اينكه در چه مواردى واجب كفائى است ، به عهدهء فقيه در فقه است و از راههاى متعدّدى مىتوان به نتيجه رسيد از قبيل : عدم قابليّت فعل براى تكرار . مثلا اگر فرمود : « اقتلوا فلانا » و يك نفر پيدا شد و فلانى را به قتل رساند ، ديگر موضوع حكم باقى نيست تا ديگران هم قتل را تكرار كنند . يا از راه اينكه با انجام بعضى موضوع منتفى مىشود و غريقى نيست تا انقاذش واجب باشد ، يا از راه اجماع و مانند آن كفائى بودن فهميده مىشود . )