حرمت و نجاست بر عمومات حليت و طهارت اين مسئله فرعيه است كه : عصير عنبى وقتى به جوش مىآيد تا زمانى كه دو ثلث آن در اثر تبخير از بين نرود محكوم به حرمت و نجاست است . حال اگر در مرحله‌اى شك كرديم كه آيا ذهاب ثلثين شده يا خير ؟ در نتيجه شك مىكنيم كه آيا حلال است يا حرام ؟ پاك است يا نجس ؟ كسى نگفته به حكم كل شىء حلال و طاهر بگو پاك و حلال است بلكه همه مىگويند استصحاب بقاء نجاست و حرمت جارى كن و اگر شك كرديم كه آيا ذهاب ثلثين كه سبب حليت و حرمت است تحقيقى است كه تا يقين نكنيم حكم حرمت و نجاست باقى است و يا تقريبى است كه تا الآن حاصل نشده باشد پس شك در حليت و طهارت داريم ولى كسى از اصالة الطهارة و الحلية استفاده نكرده بلكه از استصحاب حرمت و نجاست كمك گرفته‌اند و اگر قبل از ذهاب ثلثين تبديل به شيره شد و شك كرديم كه آيا همين مقدار كافى است براى حليت و حرمت باز از قاعده طهارت و حليت استفاده نشده بلكه از استصحاب حرمت و نجاست استفاده شده تمام اين‌ها براساس همان قانونى است كه من گفتم كه استصحاب مخصص عمومات است و با وجود آن نوبت به عمومات نمىرسد اين بود خلاصهء سخنان بحر العلوم كه مرحوم صاحب فصول آن را تلخيص نموده بود و ما از زبان او آورديم . قوله : و لا يخفى : فرمايشات بحر العلوم در چهار بخش بطور فشرده نقل شد . 1 - قوله : انّ الاستصحاب . . . 2 - قوله : و لا ينافيه . . . 3 - قوله : و لذا ترى . . . 4 - قوله : و من ذلك . . .