و به ظهور حضرتش پيروان خويش را بشارت داده باشد ما به پيامبر او ايمان داريم و هر موسى يا عيسائى كه به نبوت جناب خاتم الانبياء ( ص ) اعتراف نكرده باشد ما به رسالت او ايمان نداريم . بنابراين متيقن سابق نبوت موسى يا عيسائى است كه اعتراف به نبوت احمدى ( ص ) نموده باشند و اگر چنين بود واضح است كه با ظهور حضرت مصطفى ( ص ) به اعتراف خود انبياء سلف ، شريعت و نبوت آنان پايان مىپذيرد و ما قطع به ارتفاع آن داريم و ديگر وجهى براى استصحاب بقاء نيست چون شك لا حق نيست . مرحوم شيخ مىفرمايد : سيّد قزوينى ره اين جواب را از ظاهر فرمايش عالم آل محمد ( ص ) يعنى حضرت ابن الحسن الرضا ( ع ) در مجلس مأمون در مقام مناظره با علماء اديان در جواب عالم معروف اهل كتاب يعنى جاثليق اقتباس نموده است . و اين جواب به ظاهر مخدوش است و لذا عالم يهودى طرف بحث آزاد قانع نشده و از اين سخن جواب داد به اينكه موسى و عيسى كه كلى و قابل صدق بر كثيرين نبودند تا شما تقسيم فرموده و بگوئيد : هر موسى يا عيسائى كه اعتراف . . . و الّا فلا بلكه موسى و عيسى يك شخص معين و يك جزئى حقيقى خارجى بودند كه در زمان و مكان خاص و با ويژگيهاى فردى بخصوص زندگى مىكردند با قطع نظر از اعتراف آنها به نبوت نبى بعدى و شما نبوت و شريعت آن شخص معين را قبول داريد پس متيقن سابق شما است و الآن در بقاء آن شك كرديد جاى استصحاب است پس جواب سيد ره دردى را دوا نمىكند و امّا فرمايش حضرت رضا در جواب جاثليق به تفصيل در پايان اين تنبيه خواهد آمد و در آنجا بيان خواهيم كرد كه اين ظاهر مراد حضرتش ( ع ) نيست . قوله : و منها : جواب سوّم : جوابى است كه مرحوم فاضل نراقى در كتاب