1 - از آنجا كه عمل مصادف با حرام واقعى نشده نيّت معصيت با چنين عملى در حكم نيّت خالص و بدون ارتكاب عمل است پس مؤاخذه ندارد . 2 - اين نيّت با شروع در عمل دلالت مىكند بر هتك حرمت و بر جرئت بر معاصى پس موجب عقوبت است ، بعد فرموده : اگر كسى مايع مباحى مثل آب را با تشبيه خود به شارب الخمر بياشامد كار حرامى كرده و عقاب دارد البته منظور صرف نيت نيست كه نيّت كند من شراب مىخورم ولى در واقع آب مىخورد بلكه منظور اينست كه حركات مخصوص شرب خمرى را از خود بروز بدهد سپس جناب شهيد چند نمونه از موارد تجرى را ذكر مىكنند 1 - شخصى وارد منزل شخص ديگر شد در آنجا با زنى روبرو شد و خيال كرد او اجنبيه است و با او جماع نمود سپس معلوم شد كه زن خودش يا امهء خودش بوده اينجا تجرّى است . 2 - گمان مىكرد همسرش حائض است و عمدا با او جماع كرد سپس معلوم شد كه پاك بوده اين هم تجرى كرده 3 - هجوم برد و لقمهء غذائى كه در دست ديگرى بود به زور گرفت و به گمان اينكه مال غير است خورد سپس معلوم شد كه طعام خودش بوده اين نيز تجرى كرده و همان دو قول در اينجا هست 4 - گوسفندى را به قصد اينكه مال ديگرى است ذبح كرد سپس معلوم شد ملك خود او است 5 - انسانى را با اعتقاد به اينكه محقون الدم است به قتل رساند سپس معلوم شد كه او مهدور الدم بوده در تمام اين موارد تجرى صدق مىكند و اقوالى كه در باب تجرى هست مىآيد كه آيا عقاب دارد يا نه ؟