اخبار معارض هستند با يك سلسله اخبار ديگرى كه تعدادشان بمراتب از اين‌ها بيشتر است و دلالتشان هم بمراتب از اين اخبار قوىتر است و آن اخبار دلالت دارند بر اينكه تمسك به ظواهر قرآن بلا مانع است و مدلول اين اخبار كاشف از اين است كه ظواهر قرآن هم مثل ظواهر ديگر استقلالا در مقام افاده هستند [ و عند المعارضه اگر جمع ميان متعارضين ميسور باشد جمع مىكنيم يعنى دستهء اوّل را حمل مىكنيم بر اخذ به ظواهر قبل الفحص و الياس و دسته ثانيه را بر اخذ به ظواهر بعد الفحص حمل مىكنيم و اگر كسى اين جمع را نپذيرفت نوبت به اخذ به راجح مىرسد و چون روايات دستهء دوّم رجحان سندى و دلالى دارند [ زيرا هم اكثر و هم اقوى هستند ] بر روايات دستهء اول ترجيح داده مىشوند و حجت فعلى همين روايات است و برفرض هم كسى رجحان را نپذيرد مىگوئيم : تعارضا و تساقطا و يرجع الى اصالة الاباحة و يا مىگوئيم : اذن فتخير احدهما و تدع الآخر آنگاه شما اخباريين اخبار دستهء اول را و ما اصوليين احاديث دستهء ثانيه را اخذ مىكنيم ، لكم دينكم و لنا ديننا و لا اكراه فى الدين ] حال رواياتى كه دليل بر جواز اخذ به ظواهر قرآن مىباشند چند دسته‌اند : الف : دستهء اوّل رواياتى كه ما را امر مىكنند به اخذ به قرآن و تمسك به قرآن و عمل به آن از قبيل حديث شريف و متواتر ثقلين كه فريقين آن را نقل كرده‌اند كه رسول خدا ( ص ) فرموده : انى تارك فيكم الثقلين كتاب اللّه و عترتى ( اهل بيتى ) ما ان تمسكتم بهما لن تضلوا ابدا . . . و يا حديث ديگر : اذا التبست عليكم الفتن كقطع الليل المظلم فعليكم بالقرآن و . . . حال اگر ظواهر قرآن در حق ما حجت نبود هرگز معصومين ( ع ) ما را به پيروى از آن امر و دعوت نمىكردند