6 - در نرمش خالى از ضعف است [ با مردم نرمى داشته باش امّا نه نرمشى كه سرچشمه‌اش ضعف و ناتوانى و زبونى و ترس از شدائد باشد كه در آن صورت هيبت و ابهت تو در هم كوبيده شده و قدرت بر حكومت بر مردم نخواهى داشت ] 7 - شدّت به خرج داده و سخت‌گيرى داشته باش امّا بدون عنف و كينه‌توزى و دشمنى و قساوت قلب [ در جائى كه بايد شديد باشى بجا و بموقع شدّت نشان بده و روى غرض‌ورزيها و خط و باندبازيها سختگيرى نكن . ] 8 - با صاحبت [ منصور دوانيقى ] و كسانى كه به عنوان رسول و پيك از طرف او نزد تو مىآيند مدار كن . 9 - نسبت به رعيت خود رفق و دلسوزى داشته باش و آنان را در آنچه عدل و حق است آگاه كن [ فرهنگ عدالتخواهى و حقجوئى را در ميان آنان بگستران ] و از كسانى كه اهل سعايت و سخن‌چينى هستند [ و نزد تو از اين و آن بدگوئى مىكنند و مىخواهند ريشهء تو را بزنند ] برحذر باش ، مبادا حتى يك نفر از آنان به تو بچسبد و در اطراف تو باشد خدا نياورد آن روز را كه تو از اين گونه كسان توبه يا فديه‌اى پذيرفته باشى كه در آن صورت خداوند بر تو خشم كند و آبرويت را بريزد . اى عبد اللّه نجاشى از مكر و حيله خوزيان اهواز بپرهيز چرا كه پدرم از پدرانش از امير المؤمنين عليه السّلام نقل كرده كه حضرت فرمود : همانا ايمان در دل يهودى و خوزى ثابت نمىماند يا رشدونمو نمىكند . [ به قول مرحوم شهيدى : الخوز اما عبارة عن صنف خاص من الناس كالعرب و العجم و الفارس و الترك و الكرد كما هو قضية تفسيره فى الصحاح بجيل من الناس . فعلى هذا يكون خوزى الاهواز مثل كردىّ بغداد مثلا يعنى احذر جماعة خاصة سكنوا فى صقع الاهواز و امّا عبارة عن المكان الخاص فى الاهواز مثل