الف : استخدام فرشتگان و به خدمت گماشتن آنها . [ البته اينجا بحثى است كه آيا جادوگران هم توان استخدام و استحضار ملائكه را دارند ؟ آرى اگر انسان كامل و ولىّ حق باشد او از فرشته بالاتر است و فرشتگان تسليم او هستند ولى انسانهاى افسونگر كه ارباب و ولى نعمت آنها شيطان است آيا مىتوانند ملك را استخدام كنند ؟ ] ب : استنزال و استحضار جنّ [ جنّ موجوداتى هستند كه از نار آفريده شده‌اند و همانند ما انسانها خوب و بد ، مؤمن و كافر ، خيّر و شرّير دارند ، ولى شياطين ، كفّار از جنّ هستند كه استكبار به خرج داده و در برابر آدم سجده نكردند . ] ج : استحضار شياطين ، و اينها را به بدن كودكى يا زنى پوشاندن و در جلد آنها داخل كردن و سپس در جهت كشف غائبات [ انسانها يا اشياء گمشده و مفقود الاثر ] و معالجهء انسانهائى كه مصاب در عقل يعنى مجنون هستند ، و با اين استخدام آن ملك يا جن يا شيطان به زبان اين زن يا كودك همه چيز را بيان مىكند و ساحر به مقصودش مىرسد . « 1 » قوله : و الظاهر : در حقيقت ساحر دو كس را به كار گماشته يكى آن فرشته يا شيطان و ديگرى اين زن يا بچّه ، حال آيا شخص مسحور و سحر شده كداميك است ؟ مىفرمايد : مسحور همان فرشته و جن و شيطان است . [ نه كودك يا زن ] قوله : و الاضرار : گويا كسى مىپرسد : شهيدين در معناى سحر ، اضرار را معتبر مىدانستند ، و اگر مراد از مسحور خود فرشته يا شيطان يا جن باشد ، چگونه اضرار محقق مىشود ؟ و ساحر چگونه به اينها ضرر مىزند ؟ مىفرمايد : اضرار به اينها [ در بدن يا عقل و . . . نيست بلكه ] بوسيلهء مسخّر ساختن آن ، و عاجز كردنشان از مخالفت

--> ( 1 ) دروس ج 3 ص 163 ، مسالك ج 3 ص 128 .