هر ركعت بعد از فراغ از قرائت ، پانزده مرتبه مىگويد : « سُبْحانَ اللَّهِ ، وَالْحَمْدُ للَّهِ ، وَلا إلهَ إلَّا اللَّهُ ، وَاللَّهُ أكْبَرُ » و در ركوع همين تسبيحات را ده مرتبه مىگويد و چون سر از ركوع برمىدارد ده مرتبه ، و در سجدهء اوّل ده مرتبه ، و بعد از سربرداشتن ده مرتبه ، و در سجدهء دوم ده مرتبه ، و بعد از سربرداشتن پيش از آنكه برخيزد ده مرتبه ، هر چهار ركعت را اين‌گونه مىخواند كه مجموع آن ، سيصد مرتبه مىشود . و به روايت معتبر ديگر حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : اگر هر روز اين نماز را بخوانى بهتر است از براى تو از دنيا و آنچه در آن هست ، و اگر دو روز يك بار بخوانى گناهانى كه در ميان دو نماز انجام داده‌اى آمرزيده شود ، و اگر در هر جمعه يا در هر ماه ، و يا در هر سالى يك مرتبه بخوانى هر گناهى كه در ميان دو نماز انجام داده‌اى آمرزيده شود . و به روايات معتبرهء ديگر ؛ اگر به قدر كف درياها و به عدد ريگ بيابان گناه بر تو باشد ، خدا بيامرزد و اگر از جنگ گريخته باشى كه بدترين گناهانست خدا تو را بيامرزد . « 1 » و امّا دعاهايى كه در اين نماز مستحبّ است : كلينى به سند معتبر از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده است كه در سجدهء آخر نماز جعفر ، چون از تسبيحات فارغ شوى بگو : سُبْحانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزَّ وَالْوِقارَ ، سُبْحانَ مَنْ تَعَطَّفَ پاك و منزّه است خداوندى كه عزّت و وقار را به خود پوشانيده ، پاك و منزّه است آنكه شكوه و بِالْمَجْدِ وَتَكَرَّمَ بِهِ ، سُبْحانَ مَنْ لايَنْبَغِي التَّسْبيحُ إِلّا عظمت را جامهء خود ساخته و به آن گرامى گشته است ، پاك و منزّه است آنكه تسبيح و ستايش جز لَهُ ، سُبْحانَ مَنْ أَحْصى كُلَّ شَيْءٍ عِلْمُهُ ، سُبْحانَ ذِي براى او سزاوار نيست ، پاك و منزّه است آنكه علم و دانشش بر همه چيز فراگير است ، پاك و منزّه است الْمَنِّ وَالنِّعَمِ ، سُبْحانَ ذِي الْقُدْرَةِ وَالْأَمْرِ ، سُبْحانَ آنكه داراى لطف و نعمت است ، پاك و منزّه است آنكه قدرت و امر و فرمان در اختيار او است ، پاك و منزّه است ذِي الْعِزَّةِ وَالْفَضْلِ ، سُبْحانَ ذِي الْقُوَّةِ

--> ( 1 ) . زاد المعاد : 520 .