إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنسانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشاجٍ نَبْتَليهِ در خور ذكر نبود * ما انسان را از نطفه‌اى آميخته آفريديم و او را مىآزماييم فَجَعَلْناهُ سَميعاً بَصيراً ( 2 ) إِنَّا هَدَيْناهُ السَّبيلَ إِمَّا شاكِراً و لذا او را شنوا و بينا قرار داديم * ما راه را به او نشان داديم يا وَإِمَّا كَفُوراً ( 3 ) إِنَّا أَعْتَدْنا لِلْكافِرينَ سَلاسِلَ وَأَغْلالًا سپاسگزار خواهد بود و يا بسيار ناسپاس * ما براى كافران زنجيرها و غل‌ها وَسَعِيراً ( 4 ) إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها و شعله‌هاى سوزان آماده كرديم * به راستى نيكوكاران از ساغرى مىآشامند كه با عطر خوش كافُوراً ( 5 ) عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَها تَفْجيراً كافور آميخته است * چشمه‌اى كه بندگان خدا از آن مىنوشند و در هر كجا جاريش مىكنند ( 6 يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخافُونَ يَوْماً كانَ شَرُّهُ مُسْتَطيراً * به نذر خويش وفا مىكنند و از روزى كه شرّ آن فرا گير و گسترده است بيم دارند ( 7 وَيُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكيناً وَيَتيماً وَأَسيراً * و خوراك خود را در حالى كه به آن علاقه دارند به بينوا و يتيم و اسير مىدهند ( 8 إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لانُريدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَلا * مىگويند ما فقط به خاطر خشنودى خدا به شما خوراك مىدهيم و از شما هيچ‌گونه پاداش و شُكُوراً ( 9 ) إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَريراً سپاسى را نمىخواهيم * ما از پروردگار خود از روزى كه عبوس و سخت است مىترسيم ( 10 ) فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُوراً * و خداوند از شرّ آن روز آنان را حفظ كرد و شادابى و شادمانى به آنان ارزانى داشت ( 11 ) وَجَزاهُم بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَحَريراً ( 12 ) مُتَّكِئينَ فيها * و به پاس شكيبائى به ايشان بهشت و پرنيان پاداش داد * در آنجا عَلَى الْأَرائِكِ لايَرَوْنَ فيها شَمْساً وَلا زَمْهَريراً ( 13 ) بر تخت‌ها تكيه كرده‌اند و نه آفتابى مىبينند و نه سرمائى را در آنجا احساس مىكنند * وَدانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلالُها وَذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْليلًا ( 14 ) شاخسارها بر سر آنان سايه افكنده و ميوه‌هايش سر فرود آورده و در دسترس است * وَيُطافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَأَكْوابٍ كانَتْ