سيد مرتضى مجتهدى سيستانى (مترجم: ظريف)
194
منتخب الصحيفة الرضوية (منتخب صحيفه رضويه) (فارسى)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ بنام خداوند بخشندهء مهربان لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لاشَريكَ لَهُ ، أَنْجَزَ وَعْدَهُ ، وَنَصَرَ جز خدا معبودى نيست ، او يكتايى است كه شريك ندارد ، وعدهاش را وفا كرد ، و بندهاش را عَبْدَهُ ، وَأَعَزَّ جُنْدَهُ ، وَهَزَمَ الْأَحْزابَ وَحْدَهُ ، فَلَهُ يارى نمود ، و لشكرش را تقويت كرد و چيره ساخت ، و احزاب را درهم شكست ، پس الْمُلْكَ وَلَهُ الْحَمْدُ . الْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ ، أَمْسَيْتُ پادشاهى از آنِ او است و او سزاوار ستايش است . ستايش مخصوص خداوندى است كه پروردگار جهانيان است ، وَأَصْبَحْتُ في حِمَى اللَّهِ الَّذي لايُسْتَباحُ ، وَذِمَّتِهِ الَّتي صبح و شام كردم در پناه خداوند كه كسى راه داده نشود ، و در عهد و پيمان او كه لاتُرامُ وَلاتُخْفَرُ ، وَفِي عِزِّ اللَّهِ الَّذي لايُذَلُّ وَلايُقْهَرُ ، شكسته نشود و خيانت نگردد ، و در عزّت و اقتدار او كه خوار و سركوب نشود ، وَفي حِزْبِهِ الَّذي لايُغْلَبُ ، وَفي جُنْدِهِ الَّذي لايُهْزَمُ ، و در حزب او كه مغلوب نگردد ، و در لشكر او كه شكستداده نشود ، وَحَريمِهِ الَّذي لايُسْتَباحُ . بِاللَّهِ اسْتَجَرْتُ وَبِاللَّهِ و در حريم او كه حرمتش بر باد نرود . به خدا پناه جستم ، و به كمك خدا أَصْبَحْتُ ، وَبِاللَّهِ اسْتَنْجَحْتُ وَتَعَزَّزْتُ وَتَعَوَّذْتُ صبح كردم ، و به واسطهء خداوند توفيق و كاميابى طلب نمودم ، و عزّت يافتم ، و پناهنده شدم ، وَانْتَصَرْتُ وَتَقَوَّيْتُ ، وَبِعِزَّةِ اللَّهِ قَوَّيْتُ عَلى أَعْدائي ، و يارى گشتم و تقويت شدم ، و به عزّت و اقتدار خداوند بر دشمنانم نيرومند گشتم ، وَبِجَلالِ اللَّهِ وَكِبْرِيائِهِ ظَهَرْتُ عَلَيْهِمْ ، وَقَهَرْتُهُمْ و به جلال و كبريائى او بر آنان چيره شدم ، و بِحَوْلِ اللَّهِ وَقُوَّتِهِ ، وَاسْتَعَنْتُ عَلَيْهِمْ بِاللَّهِ ، وَفَوَّضْتُ به توانايى و نيروى او آنان را سركوب نمودم ، و همواره به سبب خداوند بر آنان يارى جُستم ، و أَمْري إِلَى اللَّهِ ، وَحَسْبِيَ اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكيلُ ، وَتَراهُمْ كارم را به خدا واگذار كردم ، و خداوند مرا بس است و او خوب دفاعكننده و پشتيبانى است ، و مىبينى ايشان را يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ وَهُمْ لايُبْصِرُونَ . أَتى أَمْرُ اللَّهِ ، فَلَجَتْ كه به سوى تو نگاه مىكنند در حالى كه نمىبينند . فرمان خدا آمد ، پس حُجَّةُ اللَّهِ ، غَلَبَتْ كَلِمَتُهُ