سيد مرتضى مجتهدى سيستانى (مترجم: ظريف)

174

منتخب الصحيفة الرضوية (منتخب صحيفه رضويه) (فارسى)

وَأَدِلَّةً و اقرار مىكنم به جانشينان او از فرزندانش كه امامانند و حجّت‌هاى الهى هستند ، و راهنمايان وَسُرُجاً ، وَأَعْلاماً وَمَناراً ، وَسادَةً وَأَبْراراً ، وَأُؤْمِنُ و چراغ‌هاى هدايتند ، و نشانه‌هاى دين و محلّ تابش نورند ، و سروران و نيكوكارانند ، و بِسِرِّهِمْ وَجَهْرِهِمْ ، وَظاهِرِهِمْ وَباطِنِهِمْ ، وَشاهِدِهِمْ به پنهان و آشكار ايشان ، و ظاهر و باطن‌شان ، و حاضر وَغائِبِهِمْ ، وَحَيِّهِمْ وَمَيِّتِهِمْ ، لاشَكَّ في ذلِكَ ، وَلَا و غائب‌شان ، و زنده و مردهء ايشان ايمان دارم ، هيچ گونه شكّى در آن ندارم ، و ارْتِيابَ عِنْدَ تَحَوُّلِكَ وَلَا انْقِلابَ . أَللَّهُمَّ فَادْعُني يَوْمَ نزد دگرگون‌كردنت و بازگرداندن ترديدى به خود راه نمىدهم . خداوندا ؛ روز حَشْري وَنَشْري بِإِمامَتِهِمْ ، وَانْقِذْني بِهِمْ يا مَوْلايَ محشر و رستاخيزم مرا به امامت ايشان بخوان ، و از حرارت آتش - اى مولاى من - به واسطهء ايشان مِنْ حَرِّ النّيرانِ ، وَإِنْ لَمْ تَرْزُقْني رَوْحَ الْجِنانِ ، فَإِنَّكَ مرا رهايى بخش ، و اگرچه آسايش و راحتى بهشت را روزى من نگردانى ؛ زيرا إِنْ أَعْتَقْتَني مِنَ النَّارِ كُنْتُ مِنَ الْفائِزينَ . أَللَّهُمَّ وَقَدْ اگر مرا از آتش آزاد كردى از رستگاران هستم . خداوندا ؛ امروز كه أَصْبَحْتُ يَوْمي هذا لاثِقَةَ لي وَلا رَجاءَ وَلا لَجَأَ وَلا صبح كرده‌ام هيچ گونه اطمينانى و اميدى و پناهى و مَفْزَعَ وَلا مَنْجا غَيْرَ مَنْ تَوَسَّلْتُ بِهِمْ إِلَيْكَ ، مُتَقَرِّباً پناهگاهى و نجات‌بخشى غير از همان بزرگوارانى كه بواسطهء آنان به سوى تو توسّل جسته‌ام براى من نيست إِلى رَسُولِكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ ، ثُمَّ عَلِيٍّ در حالى كه تقرّب مىجويم به رسول تو حضرت محمّد - كه درود خدا بر او و آل او باد - سپس به حضرت أَميرِ الْمُؤْمِنينَ وَالزَّهْراءِ سَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمينَ ، على امير و فرمانرواى مؤمنان و حضرت زهرا كه سرور زنان عالم وجود است ، وَالْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ وَعَلِيٍّ وَمُحَمَّدٍ وَجَعْفَرٍ وَمُوسى و امام حسن و امام حسين و على و محمّد و جعفر و موسى وَعَلِيٍّ وَمُحَمَّدٍ وَعَلِيٍّ وَالْحَسَنِ وَمَنْ بَعْدَهُمْ يُقيمُ و على و محمّد و على و حسن و آن‌كه بعد از ايشان به پا مىدارد الْمَحَجَّةَ إِلَى الْحُجَّةِ ، الْمَسْتُورَةِ مِنْ وُلْدِهِ ، الْمَرْجُوِّ راه راست به سوى حجّت و دليل را كه از فرزندان خود پنهان است و اميد لِلْامَّةِ مِنْ بَعْدِهِ . أَللَّهُمَّ فَاجْعَلْهُمْ في