سَدّاً پيش روى آنان سدّى و پشت سرشان سدّى نهاده‌ايم و آنان را فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لايُبْصِرُونَ ( 9 ) وَسَواءٌ عَلَيْهِمْ پوشانيده‌ايم پس نمىبينند * و بر ايشان يكسان است ءَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لايُؤْمِنُونَ ( 10 ) إِنَّما تُنْذِرُ بيم‌دهى آنان را يا ندهى ، ايمان نمىآورند * تو كسى را اندرز مىدهى مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ كه پندپذير باشد و يادآورى را پيروى كند و در نهان از خداوند رحمان بترسد ، پس او را به بِمَغْفِرَةٍ وَأَجْرٍ كَريمٍ ( 11 ) إِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتى آمرزش الهى و پاداش ارزشمند بشارت بده * ما مردگان را زنده مىكنيم وَنَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَءاثارَهُمْ وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ و آنچه پيش فرستاده و از خود بجا نهاده‌اند مىنويسيم و هر چيزى را في إِمامٍ مُبينٍ ( 12 ) وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحابَ الْقَرْيَةِ در امام مبين يعنى پيشواى بيان كننده گردآورده‌ايم * براى آنان اهل آن قريه را مثال بزن إِذْ جائَهَا الْمُرْسَلُونَ ( 13 ) إِذْ أَرْسَلْنا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ كه فرستادگانى بسوى ايشان آمدند * آنگاه كه دو نفر بسوى آنها فرستاديم فَكَذَّبُوهُما فَعَزَّزْنا بِثالِثٍ فَقالُوا إِنَّا إِلَيْكُمْ و آنان آن دو را تكذيب كردند و ما آنها را با نفر سوّمى تقويت كرديم و گفتند : ما بسوى شما مُرْسَلُونَ ( 14 ) قالُوا ما أَنْتُمْ إِلّا بَشَرٌ مِثْلُنا وَما أَنْزَلَ فرستاده شده‌ايم * گفتند : شما جز انسان‌هايى همانند ما نيستيد ، و خداوند الرَّحْمنُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلّا تَكْذِبُونَ ( 15 ) قالُوا رَبُّنا رحمان چيزى فرو نفرستاده ، و شما دروغ مىگوئيد * گفتند : پروردگارمان يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ ( 16 ) وَما عَلَيْنا إِلَّا الْبَلاغُ مىداند كه ما به سوى شما فرستاده شده‌ايم * و بر ما چيزى جز ابلاغ آشكار و الْمُبينُ ( 17 ) قالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنا بِكُمْ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهُوا رساندن پيام نيست * گفتند : ما شما را به فال بد گرفته‌ايم ، و اگر از گفته خود دست برنداريد شما را لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِنَّا عَذابٌ أَليمٌ ( 18 ) قالُوا سنگسار مىكنيم و از ما عذاب دردناكى به شما خواهد رسيد * گفتند : طائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَئِنْ ذُكِّرْتُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ ( 19 ) فال بد و شومى شما با خودتان است اگر توجّه داشته باشيد بلكه شما مردمى اسراف‌كار و تجاوزگريد * وَجاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدينَةِ رَجُلٌ يَسْعى قالَ يا قَوْمِ و مردى از دورترين نقطه شهر شتابان آمد و گفت : اى مردم