سيد مرتضى مجتهدى سيستانى (مترجم: ظريف)

17

منتخب الصحيفة الرضوية (منتخب صحيفه رضويه) (فارسى)

اتَّبِعُوا الْمُرْسَلينَ ( 20 ) إِتَّبِعُوا مَنْ لايَسْئَلُكُمْ أَجْراً وَهُمْ از رسولان و فرستادگان الهى پيروى كنيد * از كسانى كه اجر و پاداشى از شما درخواست نمىكنند مُهْتَدُونَ ( 21 ) وَما لِىَ لاأَعْبُدُ الَّذي فَطَرَني وَإِلَيْهِ و خود هدايت يافته‌اند پيروى كنيد * و چه شده است مرا كه پرستش نكنم كسى كه مرا آفريده و بسوى او تُرْجَعُونَ ( 22 ) ءَأَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ ءالِهَةً إِنْ يُرِدْنِ بازگشت داده مىشويد * آيا غير از معبودهائى را اختيار كنم كه اگر خداى الرَّحْمنُ بِضُرٍّ لاتُغْنِ عَنّي شَفاعَتُهُمْ شَيْئاً رحمان ارادهء ضرر و زيانى نمايد مرا شفاعت آنان هيچگونه سودى نمىبخشد وَلايُنْقِذُونِ ( 23 ) إِنّي إِذاً لَفي ضَلالٍ مُبينٍ ( 24 ) إِنّي و نجاتم نمىدهد * و در آن صورت در گمراهى آشكارى گرفتار گشته‌ام * من به آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ ( 25 ) قيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قالَ يا پروردگار شما ايمان آورده‌ام پس سخن مرا گوش كنيد * به او گفته شد : وارد بهشت شو ، گفت : اى لَيْتَ قَوْمي يَعْلَمُونَ ( 26 ) بِما غَفَرَ لي رَبّي وَجَعَلَني كاش طايفه من و اين مردم مىدانستند * كه به چه چيزى پروردگارم مرا آمرزيد و مرا مِنَ الْمُكْرَمينَ ( 27 ) وَما أَنْزَلْنا عَلى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ از اهل كرامت قرار داد و گرامى داشت * و پس از او بر قومش جُنْدٍ مِنَ السَّماءِ وَما كُنَّا مُنْزِلينَ ( 28 ) إِنْ كانَتْ إِلّا سپاه و لشكرى از آسمان فرو نفرستاديم و ما فرو فرستنده نبوديم * و تنها يك صَيْحَةً واحِدَةً فَإِذا هُمْ خامِدُونَ ( 29 ) يا حَسْرَةً عَلَى صيحه و صداى آسمانى بود كه ناگهان همگى به خاموشى گرائيدند * دريغ و افسوس بر الْعِبادِ ما يَأْتيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلّا كانُوا بِهِ اين بندگان هيچ پيامبرى براى ايشان نيامد مگر آنكه او را يَسْتَهْزِءُونَ ( 30 ) أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ مسخره كردند * آيا نديدند و نينديشيدند كه پيش از آنان چه مقدار از مردمان را هلاك و نابود أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لايَرْجِعُونَ ( 31 ) وَإِنْ كُلٌّ لَمَّا جَميعٌ لَدَيْنا كرديم و آنها ديگر بسوى ايشان باز نمىگردند * و همگى آنان نزد ما مُحْضَرُونَ ( 32 ) وَآيَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْناها حاضر مىشوند * و زمين مرده براى آنان آيت و نشانه‌اى است كه آن را زنده كرديم وَأَخْرَجْنا مِنْها حَبّاً فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ( 33 ) وَجَعَلْنا فيها و دانه‌ها را از آن بيرون آورديم كه از آن مىخورند * و در آن جَنَّاتٍ مِنْ