6 پس از آنكه مدّتى در بغداد بودم ، دستور رسيد كه فورى به لندن باز گردم ، از اين رو به سوى لندن رهسپار شدم و آنجا با دبيركلّ و بعضى از اعضاى وزارت جلسه‌اى تشكيل دادم كه من آنچه را در اين سفر طولانى مشاهده كرده و به انجام رسانده بودم ، بيان كردم . آنها از اطّلاعات من نسبت به عراق بسيار شادمان شدند و خوشحالى خود را ابراز داشتند . من پيش از آن نيز گزارشات خود را مفصّلًا نوشته بودم . بعدها متوجّه شدم كه صفيّه هم كه در بصره صيغهء شيخ محمّد بن عبدالوهّاب بود مطابق گزارشات من گزارشهايى تهيّه و به آنها فرستاده است و همچنين فهميدم كه در هر سفرى ، وزارت مستعمرات ، مراقب من بوده است و مراقبان ، دربارهء من گزارشات رضايتبخشى ارسال كرده بودند كه گزارشات قلمى و زبانى مرا گواهى مىكرد . دبيركلّ ، وقتى را براى جلسهء ملاقاتى با شخص وزير مستعمرات برايم معيّن كرد ، زمانى كه در دفتر وزير به ديدارش رفتم به گونه‌اى از من استقبال و پذيرايى كرد كه با دفعهء قبل از اين ملاقات كه از استانبول به لندن برگشته بودم تفاوت داشت و دريافتم كه اين بار در دل او به جايگاه شايسته‌اى نايل شده‌ام .