من به او گفتم : من مالى ندارم تا ازدواج كنم ( و مىترسيدم كه به او هم بگويم كه خواجه‌ام ، زيرا اگر چنان عذرى مىآوردم هيچ بعيد نبود كه عورتم را بيازمايد تا معلوم شود كه راست مىگويم يا دروغ ؟ زيرا از مرشد افندى همچو كارى برمىآمد ) . مرشد افندى به من گفت : اى ضعيف الايمان ! آيا قول خداوند متعال را نخوانده‌اى كه مىفرمايد : « إِنْ يَكُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّه مِن فَضْلِه » « 1 » ؛ « اگر فقير باشند خداوند از فضل خود آنان را بىنياز مىگرداند » . من در مورد كار خودم شديداً متحيّر شده بودم كه چه بايد بكنم ؟ و چگونه جوابش را بدهم ؟ و آخرين دفعه به او گفتم : خوب ! بگو ببينم من چگونه بدون مال ازدواج كنم ! ؟ و آيا تو آمادگى دارى كه پول كافى به من قرض بدهى يا اينكه همسرى بدون مهريّه برايم بيابى ! ؟ مرشد افندى كمى فكر كرد ، پس از آن سرش را بلند كرد و گفت : من اصلًا از سخن تو سر در نمىآورم ، يا تا اوّل ماه رجب زن مىگيرى يا اين كه از كاروانسرا بيرون مىروى ! و تا اوّل ماه رجب بيش از بيست و پنج روز باقى نمانده بود ، چرا كه ما در روز پنجم ماه جمادى الثانى بوديم . و مناسبت دارد كه در اينجا نام ماه‌هاى اسلامى را به ترتيب ذكر كنم : « محرّم ، صفر ، ربيع الأوّل ، ربيع الثانى ، جمادى الأوّل ، جمادى الثانى ، رجب ، شعبان ، رمضان ، شوّال ، ذىالقعده و ذىالحجّه » و آغاز و سرانجام ماه‌هاى مسلمانان بر مبناى رؤيت هلال است و روزهاى آن از سى روز بيشتر و از بيست و نه روز كمتر نيست . سرانجام به حرف مرشد افندى گوش دادم و جايى را نزد نجّارى يافتم و با

--> ( 1 ) - سورهء نور ، آيهء 32 .