اسم اين نجّار خالد بود ، وى وقت بيكاريش از فضايل خالد بن وليد « 1 » به پرگويى مىپرداخت كه او فاتح اسلامى و از صحابهء محمّد پيامبر ( صلى الله عليه و آله و سلم ) است و سرفراز از امتحان بيرون آمد ؛ ولى تأسّف مىخورد كه عمر بن خطّاب اميرالمؤمنين ( ! ! ) وقتى به خلافت رسيد ، خالد بن وليد را از پُستش بر كنار كرد . خالد ، صاحب كارگاه نجّارى بىنهايت بداخلاق و عصبانى بود و نمىدانم از چه رو به من آنقدر اطمينان داشت ، شايد از آن جهت بود كه من بسيار حرف شنو و مطيع او بودم و در امور دينى او با او مناقشه و اعتراضى نداشتم و در كارهاى مربوط به كارگاهش فضولى نمىكردم و هنگامى كه با من خلوت مىكرد از من تقاضاى لواط مىكرد و اين كار در نزد مسلمانان - همچنان كه شيخ احمد گفته بود - از شديدترين محرّمات و از سخت‌ترين امور ممنوعه بود ؛ ولى خالد گرچه در ظاهر ، پيش رفقاى خويش ، خود را به مسلمانى مىآراست و به اصطلاح جا نماز آب مىكشيد ولى در پنهان و باطن امر ، اهميّتى به شريعت اسلام نمىداد و روزهاى جمعه در نماز جمعه شركت مىكرد امّا نمىدانم كه آيا روزهاى ديگر اصلًا نماز مىخواند يا نه ؟ ! ولى من دعوت او را به لواط نپذيرفتم و گمان مىكنم كه او با بعضى ديگر از شاگردانش اين كار را مىكرد ، از آنجا كه يكى از شاگردانش ، جوان زيبايى از « سلانيك » بود ، وى يهودى زاده‌اى بود كه مسلمان شده بود و گاهى خالد افندى با او به پشت دكّان كه انبار چوب بود مىرفتند و وانمود مىكردند كه براى تميز كردن انبار چوب بدانجا مىروند ؛ ولى من مىفهميدم كه آنها براى

--> ( 1 ) . تجليل از مروان و خالد كه همفر از آنها نام مىبرد بر اساس عقيدهء بعضى از اهل سنّت است . زيرادر تاريخ اسلام كردارهاى ناشايستى از آنان ياد شده است . دربارهء شناخت خاليد بن وليد رجوع كنيد به كتاب « الغدير : ج 7 ص 168 و 169 » و همچنين كتاب « من حياة الخليفة عمر بن الخطّاب ص 334 - 338 ، و براى آگاهى از حالات مروان رجوع كنيد به كتاب « من حياة الخليفة عثمان بن عفّان ص 89 » .