در بررسى ديدگاههاى فريقين در تفسير آيه فوق بايد ديدگاههاى فريقين ذيل آيات عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً * إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ . . . « 1 » را ملاحظه كرد . منبع‌شناسى منابع اصلى : الإمامة و الولاية فى القرآن الكريم ، جمع من المؤلفين ؛ نهج البلاغه : خطبه 2 ، 5 ، 128 و شروح آن ؛ علم امام ، محمد حسين مظفر ؛ الميزان ، علّامه طباطبائى ؛ معالم النبوّة فى القرآن الكريم ، استاد سبحانى ؛ مرآة العقول : ج 3 ، علّامه مجلسى ؛ مفاتيح الغيب ، فخر رازى ؛ الكشاف ، زمخشرى ؛ الجامع لاحكام القرآن ، قرطبى ؛ انوار التنزيل ، بيضاوى . منابع تكميلى : مقدمه شرح اصول الكافى « فى جهات علوم الائمة المعصومين عليهم السّلام » ، عابدى شاهرودى ؛ اثبات الهداة بالنصوص و المعجزات ، شيخ حر عاملى ؛ دلائل الامامة ، طبرسى ؛ اوائل المقالات و الارشاد ، شيخ مفيد ؛ الشافى و رسائل المرتضى ( ج 1 ) ، سيد مرتضى ؛ تلخيص الشافى ، شيخ طوسى ؛ متشابهات القرآن و مختلفه ، ابن شهرآشوب ؛ معانى الاخبار ، صدوق . درك نكات كليدى 1 . در بررسى علم غيب براى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و ساير معصومان و اوليا ، دقيقا بايد موضع نزاع روشن شود ؛ چون هرگاه واژه « غيب » را به كار مىبريم شامل تمام امورى مىشود كه از حواس ما پنهان است و اين امور آن قدر گسترده‌اند كه قابل تصور نيست ؛ غيب به اين معنا تمام حوادث گذشته و آينده و همه مراتب هستى و وجوه وجود از قوه و فعل و . . . را در بر مىگيرد . به طور قطع كسى ادعا نمىكند همه اين امور براى غير خدا قابل شناخت است . بنابراين بايد ديد چه دايره‌اى از علم غيب اختصاص به خدا دارد و چه حدودى از بحث در موضع نزاع است . به نظر مىرسد بيشترين موضع نزاع درباره غيب عبارت باشد از : « پيش گويى از حوادث آينده و

--> ( 1 ) . جن ، 26 - 28