مىباشند قرآن مىفرمايد : فَقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا تُكَلَّفُ إِلَّا نَفْسَكَ وَ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ . . . ؛ « 1 » « در راه خدا پيكار كن جز خود تو بر اين كار مكلّف نيستى و مؤمنان را بر قتال تشويق كن . . . » « 2 » بنابراين حضرت براى آنكه جانشان را در راه خدا قربانى كنند ، دريغ نداشتند . پيش از ماجراى ابلاغ مأموريت در آيه مورد بحث نيز نقشه قتل رسول خدا در بازگشت از جنگ تبوك توسّط منافقان طراحى شد ولى به نتيجه نرسيد ، هرگز رسول خدا از اين توطئه ترسى به خود راه نداد تا خداوند تضمين بر حفظ جان دهد و ترس از قتل را از ايشان بزدايد . قرآن كريم نيز بر طهارت دامن انبيا ازاين‌گونه ترسها شهادت داده و مىفرمايد : الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ وَ كَفى بِاللَّهِ حَسِيباً ؛ « 3 » « آنان ( انبيا الهى ) كه پيامهاى خدا را ابلاغ مىكنند و از او مىترسند و از هيچ‌كس جز خدا هراسى ندارند و خداوند براى ( حفظ و پاداش ) آنان بس است » و نيز عده‌اى از بندگان ، خود را در شرايطى كه دشمن آنان را تهديد مىكند با اين ويژگى ستوده مىفرمايد : الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ ؛ « 4 » « كسانى كه مردم به آنان گفتند زنهار كه دشمن افرادى زياد بر عليه شما جمع‌آورى كرد پس از آنان بترسيد ( ليكن اين تهديد به جاى آنكه در اراده آنان خللى ايجاد كند ، ايمانشان را محكم‌تر كرد و ) گفتند : خداوند ما را بس است و او نيكو وكيلى است » رسول خدا براى اين قبيل موضع‌گيرى به مراتب از مؤمنان ، سزاوارترند . امير مؤمنان نيز درباره ويژگىهاى رسول خدا در امر تبليغ دين مىفرمايد : پس پيامهاى پروردگارش را بدون هيچ‌گونه سستى و كوتاهى تبليغ كرد و در راه

--> ( 1 ) . نساء ، 84 ( 2 ) . امام صادق عليه السّلام درباره اين آيه مىفرمايد : « خداوند ، براى پيامبرش وظيفه‌اى مقرر كرد كه براى هيچ‌كس مقرر نكرده است ، برايشان تكليف كرد اگر كسى يافت نشود ايشان را همراهى كند به تنهايى وارد كار شود و اين تكليفى است كه هيچ‌كس پيش از پيامبر و پس از ايشان ، مكلّف به آن نيست » الكافى ، ج 8 ، ص 274 ، ح 414 . ( 3 ) . احزاب ، 39 ( 4 ) . آل عمران ، 173