شناخته شوند ، « 1 » ازاين‌رو بندگان واجب است تسليم امر رسول خدا شوند همان گونه كه تسليم خدا مىشوند . « 2 » ثالثا : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نيز بر مشروعيت اطاعت از سنت خود و پيروى از تبيين و تفسيرشان از قرآن در همه اعصار تأكيد كرده‌اند و وقوع تخلف را در اين امت پيش بينى و امت را از اين تخلف و نافرمانى برحذر داشته‌اند به طور نمونه احاديثى با سند صحيح بدين گونه از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نقل شده است : يوشك الرجل متّكئا في أريكته يحدّث بحديث من حديثي فيقول : « بيننا و بينكم كتاب اللّه عزّ و جلّ فما وجدنا فيه من حلال استحللناه و ما وجدنا فيه من حرام حرّمناه ألا ، و إنّ ما حرّم رسول اللّه مثل ما حرّم اللّه . . . نزديك است مردى بر اريكه قدرت تكيه زند و چون از حديث من سخنى به ميان مىآيد مىگويد : بين ما و شما كتاب خداست هر چه حلال در آن يافتيم حلال مىشمريم و هر چه در آن حرام يافتيم حرام مىدانيم [ سپس پيامبر خدا فرمود ] : آگاه باشيد هر آنچه را رسول خدا حرام كرد همانند آن چيزى است كه خداوند حرام كرده است . « 3 » چهار : خداوند در اين پيروى و اطاعت ، تفاوتى بين دستورها و تبيينهاى رسولش نگذاشته است و هيچ مرزبندى در قرآن و در روايات در اين مورد ، بين امور اعتقادى و غير اعتقادى فرعى نيست . ازاين‌رو كسى نمىتواند بهانه كند يا عذر بياورد و بگويد : چون فلان مسئله جزو اعتقادات است ( مثلا مسئله امامت كه يكى از اركان مذهب شيعه است ) بايد در قرآن به صورت نص بيان مىشد ( نه آنكه در ظاهر آيات به صورت كلى مطرح شود و پيامبر خدا آن را - مانند مسائل ديگر - تبيين كنند ) ما دليلى

--> ( 1 ) . همان ، ص 267 ، ح 7 ( 2 ) . همان ، ص 267 ، ح 4 ( 3 ) . ر . ك : مستدرك ، ج 1 ، ص 8 و 109 ؛ ابن ماجه قزوينى ، سنن ، ج 1 ، ص 6 ، ح 12 ؛ عبد اللّه دارمى ، سنن ، ج 1 ، ص 117 ، ح 592 ؛ ابن حبّان ، صحيح ، ج 1 ، ص 147 ؛ محمد ترمذى ، سنن ، ج 2 ، 110 ، 111 ؛ احمد بيهقى ، سنن ، ج 9 ، ص 331 ؛ سليمان أبى داود ، سنن ، ج 4 ، ص 200 ، ح 460 و . . .