بر اين عذرها نمىشناسيم « 1 » بلكه اطلاق پيروى از رسول خدا و تأكيد فراوان بر آن اين مرزبندى را درهم مىشكند بلكه بعيد است آن همه آيات و روايات تنها در مورد پيروى از احكام فرعى باشد چون براى هركس روشن است هرگز نمىتوان تنها با قرآن به دستورهاى خدا در احكام فرعى ، عمل كرد چون قرآن جزئيات آنها را نگفته و نيازى هم به اين همه تأكيد ندارد . كوتاه سخن آنكه خداوند نام ائمه اهل بيت را به صورت صريح در قرآن نياورد و با بيان مفاهيم كلى تبيين آيات درباره مقام ولايت ، عصمت و . . . اهل بيت را به عهده پيامبرش نهاد تا يكى از راههاى آزمون اين امّت هموار شود و جوهره ايمان آنان در فرمان‌بردارى يا نافرمانى از پيامبر خدا ، آشكار شود پيامبر خدا نيز بدون هيچ مدارا و كوتاهى آن را به انجام رساندند همان گونه كه مدارك فراوان فريقين در اين زمينه را در بررسى تطبيقى آيات ولايت ملاحظه خواهيد كرد . با اين حال اكثر اين امت مانند امتهاى پيشين در اين آزمون موفق نبوده‌اند .

--> ( 1 ) . اين مسئله از يك‌جهت همانند نزاع اهل سنت با يكديگر درباره « خلق قرآن » است آنان قدم قرآن را جزو اعتقادات مىشمرند . و هركس آن را منكر شود ، كافر و مرتد مىدانند ، با آنكه اين امر اعتقادى ( به نظر آنان ) در قرآن نيامده و كسى هم كه به اين عذر آن را منكر شود ، عذرش نزد آنان پذيرفتنى نيست .