سيوطى نيز يكى از خصايص نبوت پيامبر خدا را عدالت تمام اصحاب او مىشناسد ، « 1 » اين مبنا ( عدالت تمام صحابه ) از نظر صحابه و جمعى از اهل سنت به استناد آيات ، روايات و شواهد تاريخى مورد مناقشه‌هاى جدى قرار گرفته است . « 2 » ثانيا : احاديث متواتر از پيامبر خدا كه مىفرمايد : « لا تكذبوا عليّ . . . » تحذير از دروغ بستن به پيامبر خدا را اثبات مىكند « 3 » كه در عصر خود پيامبر « 4 » و پس از ايشان به وقوع پيوسته است اگر خود اين حديث هم جعلى باشد بازنشان مىدهد بر پيامبر خدا دروغ مىبستند و حديث جعل مىكردند . ثالثا : صحابه در صدق روايت تفاوت دارند به گونه‌اى كه خودشان درباره درستى گفتار يكديگر به طور يكسان عمل نمىكردند . عمر بن الخطاب ، عبد الرحمن بن عوف را تصديق مىكند و به او مىگويد : « أنت عندنا العدل الرضا ، تو نزد ما عادل و پسنديده‌اى » ولى به ابو موسى اشعرى مىگويد : « ائت به من يشهد معك ، براى صدق گفتارت گواه بياور » « 5 » ذهبى در توجيه اين رفتار مىگويد : هر چند اصحاب پيامبر صلّى اللّه عليه [ و آله ] و سلّم همگى عادلند ، ليكن برخى عدالت

--> ( 1 ) . جلال الدين سيوطى ، الخصائص الكبرى ، ج 2 ، ص 267 ؛ درباره ديدگاههاى اهل سنت پيرامون عدالت صحابه ، ر . ك : ابن اثير ، اسد الغابة ، ج 1 ، ص 3 ؛ ابن حجر العسقلانى ، الاصابة فى تمييز الصحابة ، ج 1 ، الفصل الثالث ، ص 10 - 14 ؛ محمد قرطبى ، الجامع لاحكام القرآن ، ج 16 ، ص 297 . ( 2 ) . به طور نمونه ر . ك : فضل ابن شاذان ، الايضاح ، ص 229 ؛ محمد مفيد ، الافصاح في الامامة ، 40 ، 41 ؛ عاملى حسين بن عبد الصمد ، وصول الاخيار إلى اصول الاخبار ، ص 163 ؛ سيد على خان شيرازى ، الدرجات الرفيعة ، ص 9 - 41 ؛ سيد مرتضى عسكرى ، معالم المدرستين ، ص 113 - 137 ؛ مسعود تفتازانى ، شرح المقاصد ، ج 5 ، ص 310 ، 311 گفته شده ، ابن عماد حنبلى و شوكانى از قدما و محمد عبده ، رشيد رضا ، مقبلى ، سيد قطب ، محمود ابو ريّه از متأخران به اين قول ( عدم عدالت جميع صحابه ) گرايش دارند . ر . ك : الصحابة فى القرآن و السنة و التاريخ ، مركز الرسالة . ( 3 ) . محمد بخارى ، صحيح ، كتاب العلم باب اثم من كذب على النبي ، ابن حجر اين احاديث را متواتر مىداند ، ر . ك : احمد ابن حجر ، فتح البارى ، ج 1 ، ص 203 و قاسمى ، قواعد التحديث ، ص 179 . ( 4 ) . ر . ك : محمود ابو ريّه ، اضواء على السنة المحمديّة ، باب « الكذاب على النبي في حياته » ، ص 65 ، ابن حزم ، الإحكام في اصول الاحكام ، ج 2 ، ص 582 ؛ در نهج البلاغه ، خ 210 نيز امام على عليه السّلام مىفرمايد : « لقد كذب على رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم حتى قام خطيبا فقال : من كذب عليّ متعمّدا فليتبوأ مقعده من النّار » . ( 5 ) . محمود ابو ريّه ، اضواء على السنّة المحمديّة ، ص 73