خداى تعالى مىفرمايد : « لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمينَ » « 1 » ؛ « عهد و پيمان من به ظالمان نمىرسد » ، روشن است كه معصيت كار ، ظالم است و به همين سبب سزاوار دستيابى به عهد الهى - يعنى پيامبرى و خلافت - نيست . پنجم آن كه علىّ بن ابى طالب عليه السلام داراى انديشه‌اى سالم و عقلى بزرگ و نظرى صحيح و برخاسته از اسلام بود ، در حالى كه آن سه تن داراى انديشه‌اى ناسالم و بيمار و برخاسته از شيطان بودند ؛ ابابكر مىگويد : من شيطانى دارم كه فريبم مىدهد ؛ عمر با دستور رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در موارد فراوانى مخالفت كرده است ؛ عثمان ، كژ انديش و سست رأى بوده و اطرافيان بدكردارش بر او تأثير مىگذاشتند ؛ هم چون وزغ بن وزغ - كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم او و فرزندانى را كه در صلبش بودند لعنت فرستاد جز مؤمنانشان را كه بسيار اندك بودند - و نيز مروان بن حكم و كعب الأحبار يهودى و غير اينان . پادشاه رو به وزير كرد و گفت : آيا درست است كه ابابكر گفته است : من شيطانى دارم كه فريبم مىدهد ؟ وزير گفت : در كتاب‌هاى روايى چنين آمده است . شاه گفت : آيا درست است كه عمر با رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم مخالفت كرد ؟ !

--> ( 1 ) . سورهء بقره ، آيهء 124 .