وزير گفت : بايد از علوى پرسيد منظورش ازاين سخنان چيست ؟ علوى فرمود : آرى ، عالمان سنّى در كتاب‌هاى معتبرشان بازگو كرده‌اند كه عمر در موارد بسيارى سخنان و دستورات پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم را رد كرد و در مواضع بسيارى با آن حضرت به مخالفت برخاست ؛ از آن جمله است : 1 - وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم اراده فرمود بر جنازهء عبداللَّه بن ابىّ نماز بخواند ، عمر به شدّت و با سنگدلى و گستاخى با آن حضرت مخالفت كرد تا جايى كه پيامبر را آزرد ؛ اين در حالى است كه خداوند تعالى مىفرمايد : « وَالَّذينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّه لَهُم عَذاب أليم » . « 1 » كسانى كه رسول خدا را آزار مىدهند ، عذابى دردناك دارند . 2 - وقتى رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم دستور فاصله انداختن بين عمرهء تمتّع و حجّ تمتّع را صادر فرمود و اجازهء نزديكى مرد با زنش را بين حجّ و عمره فرمود ، عمر بر پيامبر اعتراض كرد و اين عبارت زشت و گستاخانه را گفت : آيا در حالى احرام مىبندى كه از آلت‌هاى ما منى مىچكد ؟ ! پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نيز با او مخالفت فرمود و بيان داشت : واقعيّت آن است كه تو هرگز به اين ايمان نياورده‌اى . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم با اين سخن فهماند كه عمر از كسانى

--> ( 1 ) . سورهء توبه ، آيهء 61 .