السيد الخوئي (مترجم: نجمى / هريسى)

656

البيان في تفسير القرآن (بيان در علوم و مسايل كلى قرآن) (وزارت ارشاد) (فارسى)

( 1 ) - ( 4 ) گفت و گوى مؤلف با يك دانشمند يهودى من با يكى از علماى يهود گفت‌وگويى داشتم و در اين باره كه « دوران دين يهود سپرى شده و دلايل و معجزاتشان تمام شده است » ؛ به او گفتم : آيا شريعت تنها براى يهودىهاست و يا به تمام مردم و ملت‌ها عموميت دارد ؟ اگر اختصاص به ملت يهود داشته باشد ، ملت‌هاى ديگر به پيامبر ديگرى نيازمند خواهند بود و آن پيامبر به نظر شما جز پيامبر اسلام چه كسى مىتواند باشد ؟ اگر شريعت موسى همگانى و جهانى است و به تمام بشر و انسان‌ها عموميت دارد ، پس به يك دليل هميشگى و گواه زنده‌اى نيازمند خواهد بود ، در صورتى كه امروز چنين دليل و گواهى در دست نيست ، زيرا معجزات حضرت موسى به عصر خود وى اختصاص داشت و بعد از وى اثرى از آن باقى نمانده است تا موجب باور و يقين شود و بقا و استمرار آئين يهود را براى هميشه ثابت كند و در تمام اعصار و قرون گواه حقانيت آن باشد . اگر بگوييد : گرچه اين معجزات فعلا وجود ندارد ولى تواتر اخبار و نقل‌هاى فراوان وجود آن‌ها را روشن و مسلم مىسازد ، در جواب خواهيم گفت كه : اولا : معجزه ، در صورتى مىتواند ، از راه تواتر ثابت شود كه تعداد ناقلانش به حدى برسند كه در ميان مردم موجب يقين شود و شما نمىتوانيد چنين تواتر را در اثبات معجزات حضرت موسى در هر عصرى و ميان هر ملت و نسلى ثابت كنيد . و ثانيا : اگر تنها نقل معجزات در اثبات يك حقيقت كفايت كند ، اين كه به معجزات حضرت