( 36 ) نسخ در آيهء فىء ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرى فَلِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ . « 1 » آن چه خداوند از اموال قريه‌ها و آبادىها به پيامبرش ارزانى داشته است ، پس آن اموال براى خداست و براى پيامبر و نزديكان او و براى يتيمان و بيچارگان و درماندگان راه است . توجيه نسخ مىگويند كه قتاده بر نسخ شدن اين آيه قائل است و در توضيح آن چنين مىگويد : كلمه « فىء » و كلمه « غنيمت » به يك معنى است . بنابراين ، در اين آيه كه كلمه « فىء » به كار رفته است ، همان احكام غنيمت را بيان مىكند و در اول اسلام غنايم را طبق مفهوم اين آيه تقسيم مىكردند و همهء آن را در مواردى كه در اين آيه شريفه آمده است ، توزيع مىنمودند و به افرادى كه در جنگ شركت نموده‌اند ، از غنايم ، سهمى داده نمىشد مگر اين كه يكى از مصاديق آيه باشد ولى بعدا اين آيه با آيه ديگرى در سورهء انفال ، نسخ گرديد و يك‌پنجم غنائم به افرادى كه در اين آيه آمده است ، اختصاص يافت و چهار قسمت ديگرش براى رزمندگان در جنگ و سربازان مجاهد معين

--> ( 1 ) حشر / 7 .