بررسى روايات تحريم متعه در اينجا لازم است به اين نكته توجه نمود : رواياتى كه طرفداران نسخ متعه به آن‌ها استناد و تكيه نموده‌اند ، بر سه گونه است : 1 - قسمت مهمى از اين روايت‌ها به بيع بن سيره مىرسد كه از پدرش نقل نموده و در پاره‌اى از اين روايات تصريح گرديده است بر اين كه رسول خدا ( ص ) در ميان ركن و مقام يا در ميان درب كعبه و مقام ايستاد و اعلان نمود كه متعه در دين من تا روز قيامت حرام گرديده است . 2 - و قسمت ديگرى از روايت‌ها هم از امير مؤمنان ( ع ) نقل گرديده است كه آن حضرت تحريم « متعه » را از رسول خدا ( ص ) نقل مىكند . 3 - و قسمت سوم از آن‌ها از سلمة بن اكوع نقل شده است . اينك به بررسى اين سه گروه روايات مىپردازيم : اما آن قسمت از رواياتى كه سندش به سبره منتهى مىگردد ، گرچه طريق نقل آن‌ها متعدد و زياد است ولى به هر صورت خبرى است « واحد » كه در اصل تنها از يك نفر نقل شده است و مكرر گفته‌ايم كه نسخ قرآن با خبر واحد درست نيست . علاوه بر اين مضمون ، پاره‌اى از اين روايات گواه جعلى و دروغ بودن آن‌ها است زيرا معقول نيست كه رسول خدا ( ص ) در برابر عدهء زيادى از مسلمانان در ميان ركن و مقام بايستد و تحريم حكمى را اعلان نمايد ولى به جز سبره كسى آن را نقل نكند . در آن موقع مهاجر و انصار كه تمام گفتار و رفتار رسول خدا ( ص ) را مىگرفتند و منعكس مىساختند ، كجا بودند ؟ ! راويانى كه اهتمام داشتند حتى چگونگى حركات و اشارهء چشم پيامبر را حفظ كنند ، در كجا بودند كه در نقل روايت « تحريم متعه تا روز قيامت » با سبره شركت جويند ؟ ! گذشته از اين ، خود عمر در كجا بود تا در تحريم متعه به همان روايت استناد كند و نيازمند نباشد كه به بىمدرك بودن آن تحريم ، اعتراف نموده و آن را تنها به تصميم و اراده خود مستند سازد ؟ ! علاوه بر اين‌ها روايات سبره با همديگر متعارض مىباشند و هريك ، ديگرى را تكذيب مىكند زيرا در بعضى از اين روايات آمده كه اين تحريم در سال فتح مكه « 1 » و در بعضى ديگر آمده كه

--> ( 1 ) صحيح مسلم ، 4 / 13 - 133 در ضمن چند روايت آورده است .